یکی از نکاتی که خیلی از خانواده ها در سال های ابتدایی دست کم می گیرند، ثابت بودن یک زمان مشخص برای مطالعه در طول هفته است. برنامه ریزی درسی پایه دوم وقتی روی یک زمان بندی هفتگی ثابت بنا شود، بچه دیگر نیازی به یادآوری مداوم ندارد و خودش با ریتم آن هماهنگ می شود. تفاوت کلاس دوم با کلاس اول در این است که حالا بچه کمی استقلال بیشتری در انجام تکالیف دارد و می شود او را در چیدن بخشی از برنامه هم مشارکت داد.
در ادامه می خوانید
چرا زمان بندی هفتگی برای کلاس دوم مهم است
وقتی مطالعه هر روز در یک ساعت مشخص انجام شود، مغز بچه کم کم آن ساعت را با تمرکز پیوند می زند و استمرار در درس خواندن راحت تر شکل می گیرد. برعکس، برنامه نامنظم و متغیر باعث می شود هر بار شروع مطالعه با مقاومت و بهانه همراه باشد. یک نکته عملی این است که ساعت مطالعه را به جای ساعت دقیق تقویمی، به یک نشانه ثابت در روز وصل کنیم، مثلاً بلافاصله بعد از عصرانه؛ این کار پیش بینی پذیری برنامه را برای بچه بیشتر می کند.
برنامه هفتگی دانش آموز دوم
برنامه هفتگی دانش آموز دوم باید شامل زمان ثابت تکلیف، زمان مرور کوتاه دروس روز قبل، و زمان کافی برای بازی و استراحت باشد. توازن بین این سه بخش، از خستگی و بی حوصلگی بچه در میانه هفته جلوگیری می کند. مرور کوتاه دروس روز قبل، حتی پنج تا ده دقیقه، باعث می شود مطالب در حافظه بلندمدت تثبیت شوند و شب امتحان یا ارزشیابی، حجم مرور خیلی کمتر از حالتی باشد که هیچ مروری در طول هفته انجام نشده است.
روش مطالعه کلاس دوم ابتدایی
روش مطالعه کلاس دوم ابتدایی بهتر است همراه با تصویر و مثال ملموس باشد، نه فقط خواندن متن کتاب. استفاده از بهترین روش درس خواندن متناسب با سن، یعنی جلسات کوتاه و متنوع به جای نشست های طولانی و یکنواخت. برای درس ریاضی، استفاده از وسایل ملموس مثل چوب خط یا اشیای قابل شمارش، مفاهیم انتزاعی مثل جمع و تفریق را برای بچه در این سن قابل لمس تر می کند؛ صرفاً حفظ کردن جدول اعداد بدون درک واقعی، در سال های بعد مشکل ساز می شود.
نشانه های نیاز به تغییر برنامه
اگر بچه هر روز با بی میلی سراغ تکلیف می رود یا زمان مطالعه به دعوا و اعتراض ختم می شود، این نشانه ای است که برنامه فعلی با توان یا سن بچه هماهنگ نیست، نه لزوماً نشانه تنبلی. در این شرایط، بهتر است به جای افزایش فشار، طول جلسات کوتاه تر و تعداد استراحت ها بیشتر شود. تغییر تدریجی برنامه، برخلاف تغییر ناگهانی و سخت گیرانه، معمولاً با مقاومت کمتری از طرف بچه روبه رو می شود.
نقش تشویق در برنامه هفتگی کلاس دوم
تشویق کلامی ساده، مثل اشاره مستقیم به تلاشی که بچه انجام داده نه فقط نتیجه نهایی، در این سن اثر ماندگارتری نسبت به جایزه مادی دارد. وقتی بچه احساس کند تلاشش دیده می شود، حتی اگر نتیجه کامل نباشد، انگیزه اش برای جلسه بعدی مطالعه بیشتر حفظ می شود. برعکس، توجه بیش از حد به نمره یا مقایسه با خواهر و برادر بزرگ تر، می تواند در همین سنین پایه، حس رقابت ناسالم یا حتی بی میلی به درس ایجاد کند. یک روش ساده، پرسیدن یک سوال کوتاه از بچه در پایان هر جلسه مطالعه است، مثل این که امروز چه چیزی یاد گرفتی که دیروز نمی دانستی؛ این کار به بچه کمک می کند خودش هم پیشرفتش را حس کند.
جمع بندی
با افزایش کیفیت مطالعه در همین سال های اول، بچه به مرور یاد می گیرد که مطالعه بخشی عادی از روزش است، نه یک وظیفه فشارآور که فقط پدر و مادر روی آن اصرار دارند. همان چارچوبی که در برنامه ریزی درسی پایه سوم دنبال می شود، در واقع ادامه طبیعی همین نظمی است که از کلاس دوم شکل گرفته.