حسابداری یکی از رشته هایی است که تقریبا در همه دانشگاه های دولتی کشور، از تهران تا شهرستان های کوچک، دوره روزانه دارد. همین گستردگی باعث می شود رتبه قبولی حسابداری سراسری یک عدد واحد نداشته باشد، بلکه طیفی از رتبه های چند صدتایی در دانشگاه های تراز بالا تا چند ده هزارتایی در مراکز کوچک تر را در بر بگیرد.
در ادامه می خوانید
چرا دامنه رتبه این قدر گسترده است
تعداد دانشگاه های پذیرنده این رشته زیاد است، اما اعتبار و امکانات آن ها یکسان نیست. یک داوطلب با رتبه چند هزار می تواند در یکی از شهرهای بزرگ پذیرفته شود، در حالی که همان رتبه برای دانشگاه های شناخته شده تر کفایت نمی کند. به همین دلیل مقایسه رتبه یک داوطلب با میانگین کشوری، بدون در نظر گرفتن نام دانشگاه هدف، عملا بی فایده است.
تفاوت رتبه لازم بین دوره روزانه و شبانه
رتبه لازم حسابداری روزانه در هر دانشگاه معمولا از دوره شبانه همان دانشگاه پایین تر است، چون دوره روزانه رایگان است و رقابت بیشتری روی آن متمرکز می شود. داوطلبی که حاضر به پرداخت شهریه است، می تواند با رتبه قبولی حسابداری شبانه که معمولا عدد بزرگتری دارد، در همان دانشگاه یا دانشگاهی با اعتبار مشابه پذیرفته شود. این تفاوت یکی از مهم ترین نکاتی است که در چیدمان دفترچه انتخاب رشته باید لحاظ شود.
آنچه کارنامه های اخیر نشان می دهند
هر کارنامه قبولی حسابداری 1406 معمولا سه عدد کلیدی دارد: رتبه کشوری، رتبه در سهمیه و درصد دروس تخصصی. تجربه سال های اخیر نشان می دهد این سه عدد همیشه هماهنگ با هم پیش نمی روند، داوطلبی که درصد بالایی در دروس تخصصی می زند، گاهی با رتبه کل نه چندان برتر هم به دانشگاه هدفش می رسد، چون وزن این دروس در محاسبه تراز نهایی بالاست.
نقش سهمیه و منطقه در جابه جایی رتبه
سهمیه های مختلف کنکور، از جمله سهمیه ایثارگری و مناطق سه گانه، باعث می شوند یک رتبه واحد در دو داوطلب مختلف نتیجه کاملا متفاوتی رقم بزند. داوطلب منطقه سه معمولا با رتبه بزرگتری نسبت به داوطلب منطقه یک می تواند به همان دانشگاه راه پیدا کند، چون ظرفیت هر منطقه جدا از هم محاسبه می شود. نادیده گرفتن این تفکیک، یکی از رایج ترین اشتباهان داوطلبان تازه کار در خواندن آمار رتبه هاست.
نقش سوابق تحصیلی در برخی دانشگاه ها
بخشی از ظرفیت حسابداری در دانشگاه های غیر دولتی و برخی مراکز، جدا از کنکور سراسری، از طریق سوابق تحصیلی و معدل دیپلم پر می شود. این مسیر با رتبه کنکور سنجیده نمی شود و معیار پذیرش آن معدل سه سال آخر دبیرستان است. داوطلبی که رتبه اش برای دوره روزانه دانشگاه های دولتی کافی نیست، می تواند این مسیر را هم به عنوان یک گزینه موازی، جدا از رتبه کنکور، در نظر بگیرد.
تفاوت پذیرش در دانشگاه های دولتی و غیرانتفاعی
دانشگاه های غیرانتفاعی هم رشته حسابداری را با ظرفیت نسبتا بالا ارائه می دهند، اما اعتبار آن ها در بازار کار معمولا کمتر از دانشگاه های دولتی سراسری در نظر گرفته می شود. رتبه لازم برای این دانشگاه ها هم به همین دلیل معمولا بازتر از دانشگاه های دولتی است. داوطلبی که بین یک دانشگاه دولتی کوچک تر و یک دانشگاه غیرانتفاعی شناخته شده مردد است، باید هزینه تحصیل، فاصله از محل زندگی و اعتبار نسبی هرکدام را هم در تصمیم خودش لحاظ کند، نه فقط دولتی یا غیرانتفاعی بودن دانشگاه.
اهمیت انتخاب چند دانشگاه به عنوان پشتیبان
با توجه به این پراکندگی رتبه، توصیه معمول این است که داوطلب به جای تمرکز روی یک یا دو دانشگاه، چند گزینه با سطح اعتبار متفاوت را در دفترچه انتخاب رشته خودش بچیند. این کار احتمال قبولی نهایی را بدون افت زیاد در سطح دانشگاه بالا می برد و از هدر رفتن یک سال تحصیلی به دلیل چیدمان محدود جلوگیری می کند.
چطور از این آمار گسترده استفاده کنیم
به جای جست وجوی یک عدد قطعی برای کل کشور، مفیدتر است داوطلب فهرست دانشگاه های مورد نظرش را جدا جدا بررسی کند و برای هرکدام روند رتبه چند سال اخیر را کنار تعداد کرسی همان سال بگذارد. این نگاه، رشته ای با این حجم پراکندگی جغرافیایی را قابل مدیریت تر می کند و از تصمیم گیری بر اساس یک میانگین گمراه کننده جلوگیری می کند.