در ماه های پایانی سال تحصیلی، وقتی حجم درس های باقی مانده بیشتر از زمان در دسترس به نظر می رسد، اولین راه حلی که به ذهن بیشتر داوطلبان می رسد این است که باید تندتر بخوانند. اما افزایش سرعت مطالعه فقط به معنای تندخوانی نیست؛ بخش بزرگی از آن به نحوه چیدن زمان برمی گردد.
در ادامه می خوانید
تندخوانی برای کنکور و روش مطالعه سریع
تندخوانی برای کنکور با تمرین روزانه روی متن های غیردرسی آغاز می شود تا چشم به سرعت بالاتر عادت کند. کنار آن، روش مطالعه سریع یعنی حذف حاشیه ها: کاهش حواس پرتی، پرهیز از خواندن دوباره مطلبی که یک بار فهمیده شده، و رفتن مستقیم سراغ نکته اصلی هر درس. برای داوطلبانی که مشکل ریشه ای تری در سرعت خواندن دارند، منطقی تر است پیش از هر چیز سراغ مقابله با کندخوانی بروند، چون تندخوانی روی یک پایه ضعیف زیاد دوام نمی آورد.
تکنیک های مدیریت زمان مطالعه
تکنیک های مدیریت زمان مطالعه شامل تقسیم ساعت های مطالعه به بازه های کوتاه و مشخص است؛ برای نمونه چهل و پنج دقیقه مطالعه و ده دقیقه استراحت، به جای نشستن پیوسته سه ساعته که تمرکز واقعی در آن به سرعت افت می کند. هرچه این بازه ها منظم تر باشند، ذهن سریع تر وارد حالت تمرکز می شود و زمان کمتری در ابتدای هر جلسه مطالعه برای گرم شدن دوباره از دست می رود.
اولویت بندی مباحث پیش از افزایش سرعت
پیش از تلاش برای خواندن سریع تر، اولویت بندی مباحث اهمیت زیادی دارد. صرف زمان یکسان برای مبحثی که تسلط کامل روی آن وجود دارد و مبحثی که هنوز ضعیف است، منطقی نیست. بازبینی سریع کارنامه آزمون های اخیر و مشخص کردن فصل هایی که بیشترین افت نمره در آن ها دیده می شود، کمک می کند زمان محدود مطالعه به جای پخش شدن یکسان، روی همان نقاط ضعف متمرکز شود. این نوع اولویت بندی، خودش یکی از سریع ترین راه ها برای جبران عقب ماندگی است.
نقش یادآوری فعال در سرعت واقعی مطالعه
سرعت واقعی مطالعه فقط به سرعت خواندن بستگی ندارد؛ به سرعت به خاطر آوردن مطلب در زمان تست هم بستگی دارد. روش یادآوری فعال، یعنی بستن کتاب بعد از خواندن یک بخش و تلاش برای نوشتن یا گفتن نکات اصلی از حافظه، باعث می شود مطلب سریع تر در ذهن جا بیفتد و دفعات لازم برای مرور دوباره کاهش پیدا کند. این روش در مقایسه با خواندن چندباره منفعلانه، زمان کلی لازم برای یادگیری یک مبحث را به طور محسوسی کم می کند.
سرعت متفاوت برای دروس متفاوت
یک اشتباه رایج این است که یک سرعت ثابت برای همه دروس در نظر گرفته می شود، در حالی که هر درس ماهیت متفاوتی دارد. دروسی مثل زبان و ادبیات که بار حفظی و متنی بیشتری دارند، با تندخوانی و مرور مکرر جواب می دهند؛ اما دروسی مثل ریاضی و فیزیک که هر خط به خط بعدی مربوط است، نیاز به خواندن آهسته تر و گام به گام دارند و عجله در آن ها معمولا باعث افتادن یک حلقه از استدلال و گم شدن ادامه مسیر حل می شود. تنظیم سرعت مطالعه بر اساس نوع درس، نتیجه بهتری نسبت به اعمال یک سرعت واحد برای همه چیز می دهد و از اتلاف وقت روی دروسی که نیاز به تندخوانی ندارند جلوگیری می کند. شناخت این تفاوت معمولا بعد از چند هفته آزمون و خطا به دست می آید، وقتی داوطلب متوجه می شود در کدام درس ها عجله نتیجه معکوس داده است.
جمع بندی
سرعت مطالعه چیزی نیست که یک شبه بالا برود؛ ترکیبی است از تندخوانی، مدیریت زمان، اولویت بندی درست، تنظیم سرعت متناسب با هر درس، و افزایش تمرکز هنگام مطالعه. وقتی این عوامل کنار هم و به شکل پیوسته تمرین شوند، همان حجمی که در نگاه اول زمان کم برایش به نظر می رسید، در زمان کوتاه تری و با کیفیت بهتر به پایان می رسد.