دکتری دامپزشکی و علوم آزمایشگاهی دامپزشکی دو اسم نزدیک به هم با دو مسیر کاملا متفاوت اند؛ اولی شما را پای معاینه و درمان حیوان می برد. انتخاب رشته علوم آزمایشگاهی دامپزشکی دقیقا همان مسیر دوم است: کار تخصصی در آزمایشگاه، نه معاینه و درمان مستقیم حیوانات. خیلی از داوطلبان این دو رشته را با هم اشتباه می گیرند و همین اشتباه می تواند در انتخاب رشته هزینه زیادی داشته باشد.
در ادامه می خوانید
فرق این رشته با دکتری دامپزشکی
دکتری دامپزشکی یک دوره طولانی و پیوسته است که فارغ التحصیلش مجاز به معاینه، تشخیص و درمان است؛ اما علوم آزمایشگاهی دامپزشکی یک کارشناسی است که روی آزمایش های تشخیصی، خون شناسی و میکروب شناسی دامی تمرکز دارد. اگر بیشتر به کار دقیق آزمایشگاهی علاقه دارید تا معاینه مستقیم حیوان، این رشته مسیر مناسب تری است. طول دوره تحصیل هم در این دو رشته یکسان نیست؛ کارشناسی علوم آزمایشگاهی دامپزشکی زودتر از دکتری پیوسته دامپزشکی به پایان می رسد و دانشجو زودتر وارد بازار کار می شود.
دروس دوره کارشناسی
برنامه درسی این رشته شامل باکتری شناسی دامی، انگل شناسی، آسیب شناسی و روش های آزمایشگاهی تشخیص بیماری هاست. بخش زیادی از واحدها به شکل عملی در آزمایشگاه برگزار می شود، چون کار اصلی فارغ التحصیل همین رشته، دقت در نمونه برداری و تفسیر نتایج آزمایش هاست، نه مطالعه صرفا نظری. آشنایی با تجهیزات تشخیصی مدرن و اصول کنترل کیفیت نمونه هم بخش مهمی از دروس عملی این رشته است.
گرایش های علوم آزمایشگاهی دامپزشکی
گرایش های علوم آزمایشگاهی دامپزشکی در کارشناسی به شکل رسمی تفکیک نمی شوند و دانشجو با تمام بخش های آزمایشگاه دامی از جمله باکتری شناسی، انگل شناسی و آسیب شناسی آشنا می شود؛ تخصصی شدن در یکی از این حوزه ها بیشتر در فضای کاری و دوره های تکمیلی اتفاق می افتد.
ظرفیت دانشگاه های علوم آزمایشگاهی دامپزشکی
ظرفیت دانشگاه های علوم آزمایشگاهی دامپزشکی در مقایسه با خود رشته دامپزشکی بیشتر و پذیرش آن هم راحت تر است، چون در دانشکده های دامپزشکی چند دانشگاه دولتی ارائه می شود. این می تواند برای داوطلبانی که رتبه لازم برای دامپزشکی عمومی را ندارند، مسیر جایگزین خوبی در همان حوزه باشد. برخی داوطلبان هم آگاهانه از ابتدا همین مسیر کوتاه تر را به دکتری پیوسته ترجیح می دهند، چون سریع تر وارد بازار کار می شوند.
بازار کار و رشته های نزدیک
فارغ التحصیل این رشته معمولا در آزمایشگاه های دامپزشکی، مراکز تشخیصی و صنایع مرتبط با دام و طیور مشغول می شود. برای کسانی که به حوزه بهداشت دامی علاقه دارند، مقایسه با انتخاب رشته بهداشت و بازرسی گوشت و انتخاب رشته بهداشت مواد غذایی هم می تواند دید کامل تری بدهد، مخصوصا اگر به دنبال یکی از رشته های پردرآمد پیراپزشکی در آینده هستید. کار در آزمایشگاه های خصوصی دامپزشکی و مراکز تحقیقاتی دام و طیور هم از مسیرهای رو به رشد این رشته در سال های اخیر است.
خصوصیات لازم برای این رشته
دانشجوی موفق این رشته معمولا دقت بالایی در کار با نمونه و دستگاه دارد و از فرآیندهای آزمایشگاهی تکراری خسته نمی شود. اگر به حیوانات علاقه دارید اما ترجیح می دهید بیشتر پشت میکروسکوپ باشید تا در مطب معاینه، این رشته می تواند تعادل خوبی بین این دو علاقه برایتان ایجاد کند.
اهمیت دقت و مستندسازی در این رشته
در کار آزمایشگاهی دامپزشکی، ثبت دقیق نتایج و مستندسازی هر مرحله از آزمایش به همان اندازه انجام درست آن اهمیت دارد، چون هر خطا در تفسیر یا ثبت نتیجه می تواند روی تشخیص نهایی دامپزشک اثر بگذارد. به همین دلیل مهارت نوشتن گزارش دقیق و خوانا، در کنار مهارت های فنی آزمایشگاهی، بخشی جدایی ناپذیر از آموزش این رشته است.
جمع بندی
اگر دقت آزمایشگاهی برایتان جذاب تر از معاینه مستقیم حیوان است، این رشته یک مسیر تخصصی و کاربردی در همان حوزه دامپزشکی به شما می دهد. پیش از انتخاب نهایی، شرایط پذیرش و دانشکده های ارائه دهنده را در دفترچه سال جاری بررسی کنید و در صورت امکان با فارغ التحصیلان همین رشته درباره فضای واقعی کار صحبت کنید.