در دفترچه انتخاب رشته گروه انسانی، رشته هایی هست که خیلی از داوطلبان حتی اسمشان را هم نشنیده اند و فقط از کنارشان رد می شوند. انتخاب رشته مطالعات ارتباطی و فناوری اطلاعات دقیقاً یکی از همین گزینه هاست؛ رشته ای که با وجود کاربرد واقعی در بازار کار امروز، هنوز برای بیشتر داوطلبان ناشناخته مانده است.
در ادامه می خوانید
رشته مطالعات ارتباطی و فناوری اطلاعات چیست
این رشته از ترکیب دو حوزه شکل گرفته: ارتباطات (رسانه، اطلاع رسانی و جریان اطلاعات در جامعه) و فناوری اطلاعات (ابزارها و سامانه هایی که همین اطلاعات را مدیریت می کنند). برخلاف رشته های خالص فنی مثل مهندسی کامپیوتر، تمرکز اصلی این رشته روی مدیریت، سازماندهی و تحلیل اطلاعات است، نه برنامه نویسی محض. به همین دلیل برای کسی که هم به دنیای رسانه علاقه دارد و هم از کار با داده و سامانه های دیجیتال خوشش می آید، ترکیب مناسبی به حساب می آید.
دروس و سرفصل های اصلی
سرفصل های این رشته معمولاً شامل مبانی ارتباطات، نظام های اطلاعاتی، مدیریت پایگاه داده، روزنامه نگاری دیجیتال، آمار مقدماتی و کاربرد رایانه در مدیریت اطلاعات می شود. بخشی از واحدها هم به مهارت های نرم مثل نگارش، تحلیل محتوا و سواد رسانه ای اختصاص دارد. این ترکیب باعث می شود فارغ التحصیل این رشته هم زبان فنی سیستم های اطلاعاتی را بفهمد و هم بتواند محتوا و اطلاعات را برای مخاطب عمومی قابل فهم کند.
گرایش های مطالعات ارتباطی و فناوری اطلاعات
گرایش های مطالعات ارتباطی و فناوری اطلاعات بسته به دانشگاه پذیرنده کمی متفاوت است، اما معمولاً حول محور مدیریت اطلاعات، ارتباطات سازمانی و کاربرد فناوری در انتقال داده می چرخد. برخی دانشگاه ها گرایش را به سمت رسانه های دیجیتال و شبکه های اجتماعی سوق می دهند، برخی دیگر تمرکز بیشتری روی مدیریت سیستم های اطلاعاتی سازمانی دارند. پیش از انتخاب نهایی، بهتر است دفترچه هر دانشگاه را جداگانه بررسی کنید، چون عنوان گرایش ها همیشه یکسان نوشته نمی شود و همین تفاوت در عنوان، می تواند سرفصل درسی متفاوتی هم به همراه داشته باشد.
ظرفیت دانشگاه های مطالعات ارتباطی و فناوری اطلاعات
ظرفیت دانشگاه های مطالعات ارتباطی و فناوری اطلاعات در مقایسه با رشته های پرطرفدار گروه انسانی مثل حقوق یا روانشناسی، محدودتر است. همین محدودیت ظرفیت باعث می شود رقابت برای صندلی های موجود، حتی با رتبه های متوسط رو به بالا، منطقی تر از خیلی رشته های پرمتقاضی دیگر باشد. با این حال چون تعداد پذیرش هرسال کم است و ممکن است در برخی دانشگاه ها اصلاً ظرفیتی اعلام نشود، بهتر است این رشته را در کنار چند گزینه مطمئن تر در انتخاب رشته بیاورید، نه به تنهایی و نه در اولویت های ابتدایی.
بازار کار و مسیر شغلی
فارغ التحصیلان این رشته معمولاً در سه مسیر اصلی جذب می شوند: بخش های ارتباطات و روابط عمومی سازمان ها، واحدهای مدیریت اطلاعات و داده در شرکت های بزرگ، و رسانه های دیجیتال که به افرادی نیاز دارند که هم محتوا را بفهمند و هم با ابزارهای فناوری راحت باشند. این تنوع مسیر شغلی، یکی از نقاط قوت رشته است، چون فارغ التحصیل را به یک حوزه بسیار محدود گره نمی زند و امکان جابه جایی بین چند حوزه مرتبط را باز نگه می دارد.
برای چه داوطلبانی مناسب است
این رشته بیشتر به درد کسانی می خورد که از تحلیل داده و اطلاعات لذت می برند اما نمی خواهند وارد مسیر کاملاً فنی و برنامه نویسی محور شوند. اگر به مدیریت جریان اطلاعات در سازمان ها، رسانه های دیجیتال یا حوزه هایی شبیه انتخاب رشته علوم ارتباطات اجتماعی علاقه دارید، این رشته گزینه نزدیکی به همان علاقه است، فقط با رنگ و بوی فناوری بیشتر و کاربرد عملی تر در سازمان های امروزی.
در همین گروه اطلاعات محور، انتخاب رشته مدیریت اطلاعات و ارتباطات به سازمان نزدیک تر است و انتخاب رشته علم اطلاعات و دانش شناسی به آرشیو و کتابخانه. داوطلب علاقه مند به کار تحلیلی اما با موضوعی متفاوت، انتخاب رشته پژوهشگری امنیت را هم در همین دسته می بیند.
جمع بندی
اگر دنبال رشته ای می گردید که میان دنیای رسانه و فناوری تعادل برقرار کند، این رشته ارزش بررسی جدی دارد. ظرفیت هر دانشگاه، بازار کار احتمالی و تناسبش با شغل های رشته انسانی مورد علاقه تان را کنار هم بگذارید؛ اگر هنوز مطمئن نیستید، مشورت با یک مشاور خوب کنکور یا بررسی گزینه انتخاب رشته دانشگاه آزاد به عنوان جایگزین هم می تواند تصمیم را برایتان روشن تر کند.