بعضی از رشته های پیراپزشکی آنقدر که باید شناخته شده نیستند؛ شنوایی شناسی یکی از همین رشته هاست. خیلی از داوطلبان گروه تجربی، رشته های پیراپزشکی را فقط در حد چند اسم آشنا می شناسند، در حالی که این رشته بازار کار خیلی مشخص و کمتر اشباع شده ای دارد. انتخاب رشته شنوایی شناسی یعنی ورود به حوزه تشخیص و توانبخشی مشکلات شنوایی و تعادل، یک تخصص کاملاً بالینی که ارتباط مستقیم و روزانه با بیمار دارد.
در ادامه می خوانید
ظرفیت دانشگاه های شنوایی شناسی
ظرفیت دانشگاه های شنوایی شناسی محدود است، چون این رشته زیرمجموعه دانشگاه های علوم پزشکی است، نه دانشگاه های عمومی. همین محدودیت باعث می شود رقابت روی صندلی های موجود نسبتاً جدی باشد؛ برای کسانی که بین ماندن پشت کنکور و پذیرفتن یک رشته پیراپزشکی مردد هستند، بررسی پشت کنکور ماندن یا پیراپزشکی می تواند به این تصمیم سخت کمک کند. نکته دیگر این است که چون تعداد دانشگاه های ارائه دهنده کم است، جابه جایی به شهر دیگر برای این رشته چندان غیرمعمول نیست، پس بهتر است از قبل برای زندگی در شهری غیر از شهر خودتان هم آماده باشید.
گرایش های شنوایی شناسی
گرایش های شنوایی شناسی در مقطع کارشناسی معمولاً به صورت یک رشته یکپارچه ارائه می شود و تخصصی شدن، مثل شنوایی شناسی کودکان یا اختلالات تعادل، بیشتر در مقاطع تحصیلات تکمیلی اتفاق می افتد. این یعنی در کارشناسی روی پایه های بالینی و شناخت گوش و مسیرهای شنوایی تمرکز می کنید و تخصصی شدن را برای بعد نگه می دارید. آشنایی با دستگاه های سنجش شنوایی و کار عملی با بیمار هم از همان سال های اول وارد برنامه درسی می شود، و این کارآموزی های زودهنگام معمولاً یکی از نقاط قوت این رشته نسبت به بعضی رشته های نظری تر است.
بازار کار رشته شنوایی شناسی
فارغ التحصیلان این رشته معمولاً در کلینیک های شنوایی سنجی بیمارستان ها، مراکز تجویز و تنظیم سمعک، و مدارس ویژه کودکان کم شنوا فعالیت می کنند. بخشی از فارغ التحصیلان هم بعد از کسب تجربه کافی، مطب یا مرکز خصوصی خودشان را راه اندازی می کنند. چون تعداد فارغ التحصیلان این رشته نسبت به بعضی رشته های پیراپزشکی دیگر کمتر است، معمولاً فرصت شغلی برای افراد باانگیزه در این حوزه راحت تر پیدا می شود. ارتباط مستمر با بیماران کم شنوا و خانواده هایشان هم بخش مهمی از این حرفه است که علاوه بر دانش فنی، به مهارت های ارتباطی قوی نیاز دارد.
مهارت های لازم برای موفقیت در این رشته
صبر و دقت در کار با بیمارانی که ممکن است کودک باشند یا در برقراری ارتباط مشکل داشته باشند، از مهم ترین ویژگی های یک شنوایی شناس موفق است. توانایی توضیح ساده و قابل فهم نتایج آزمایش های تخصصی برای بیمار و خانواده اش هم مهارتی است که در طول تحصیل و کارآموزی به مرور شکل می گیرد. آشنایی مقدماتی با زبان اشاره و روش های ارتباطی جایگزین هم می تواند در کار با بخشی از بیماران، مخصوصاً کودکان کم شنوا، بسیار کاربردی باشد.
تفاوت شنوایی شناسی با سایر رشته های پیراپزشکی
برخلاف بعضی رشته های پیراپزشکی که بیشتر در آزمایشگاه یا پشت دستگاه های تشخیصی می گذرد، شنوایی شناسی از همان ابتدا ارتباط رودررو و مستمر با بیمار را در مرکز کار قرار می دهد. اگر از تعامل مستقیم و طولانی مدت با بیماران لذت می برید، این ویژگی می تواند یک مزیت باشد؛ اگر ترجیح می دهید بیشتر وقت تان را با دستگاه و داده بگذرانید، شاید لازم باشد رشته های دیگر پیراپزشکی را هم با همین معیار مقایسه کنید.
جمع بندی
شنوایی شناسی برای کسانی که هم به حوزه درمانی علاقه دارند و هم دوست دارند کار بالینی مستقیم با بیمار داشته باشند، انتخاب خوبی است. اگر بین چند رشته پیراپزشکی مردد هستید، مقایسه رشته های پردرآمد پیراپزشکی با علایق واقعی تان و ظرفیت پذیرش هرکدام، کمک زیادی به تصمیم نهایی تان می کند.