علوم ورزشی از معدود رشته های زیرگروه های انسانی و تجربی است که پذیرش آن فقط به کارنامه کنکور کتبی محدود نمی شود. داوطلب علاوه بر رتبه کشوری، باید در یک آزمون عملی و جسمانی جداگانه هم نمره قابل قبول بگیرد تا شانس واقعی پذیرش داشته باشد.
در ادامه می خوانید
نقش آزمون عملی در کنار رتبه کنکور
به همین دلیل رتبه قبولی رشته علوم ورزشی را نمی توان مثل رشته های کاملا کتبی گروه انسانی یا تجربی خواند. داوطلبی با رتبه کشوری مناسب، اگر در بخش عملی ضعیف عمل کند، ممکن است در همان دانشگاهی که رتبه اش کافی به نظر می رسید پذیرفته نشود.
برعکس، داوطلبانی با آمادگی جسمانی و سابقه ورزشی قوی، گاهی با رتبه کمی ضعیف تر از میانگین معمول، در ترکیب نهایی نمره بهتری می گیرند و پذیرفته می شوند.
درصد قبولی علوم ورزشی در دروس تخصصی و عملی
درصد قبولی علوم ورزشی در بخش کتبی، معمولا با ترکیب درصد زیست شناسی یا دروس تخصصی زیرگروه انسانی، در کنار نمره آزمون عملی محاسبه می شود. داوطلبانی که هر دو بخش را جدی می گیرند، معمولا نسبت به کسانی که فقط روی کارنامه کتبی تمرکز کرده اند، جایگاه پایدارتری در نتیجه نهایی دارند.
کارنامه قبولی علوم ورزشی 1406 و زمان اعلام نتیجه
به دلیل ترکیب دو مرحله کتبی و عملی، کارنامه قبولی علوم ورزشی 1406 هم مانند چند رشته دیگر با آزمون تکمیلی، دیرتر از رشته های صرفا کتبی نهایی می شود و هنوز به طور کامل در دسترس نیست.
در چنین شرایطی، نگاه به روند چند دوره اخیر همین رشته، دقیق تر از انتظار برای یک عدد قطعی یک ساله است.
بازار کار و نحوه محاسبه نمره نهایی
فارغ التحصیلان علوم ورزشی معمولا در مربیگری باشگاهی، آموزش تربیت بدنی مدارس، مدیریت باشگاه های ورزشی و گاهی مسیرهای پژوهشی حرکت شناسی جذب بازار کار می شوند. تنوع این مسیرها باعث شده تقاضا برای این رشته در سال های اخیر نسبت به گذشته بیشتر شود.
نمره نهایی داوطلب از ترکیب نمره کتبی کنکور و نتیجه آزمون عملی به دست می آید، با ضریبی که هر دانشگاه در دفترچه خودش اعلام می کند. این یعنی حتی دانشگاه های هم سطح، ممکن است وزن متفاوتی برای بخش عملی در نظر بگیرند، پس داوطلب باید دفترچه هر دانشگاه هدف را جداگانه بررسی کند.
آمادگی برای آزمون عملی معمولا شامل تست های استقامتی، سرعتی و مهارتی است که چند ماه پیش از کنکور باید تمرین منظم آن آغاز شود، نه در هفته های پایانی.
جنسیت داوطلب در این رشته هم، مثل بسیاری از رشته های دارای آزمون عملی، در نحوه برگزاری و استانداردهای آزمون تاثیر دارد، چون تست های عملی برای داوطلبان مرد و زن معمولا جداگانه و با استاندارد متفاوت برگزار می شود. سابقه فعالیت ورزشی حرفه ای یا نیمه حرفه ای پیش از کنکور، هرچند مستقیما نمره کنکور را تغییر نمی دهد، معمولا در آمادگی داوطلب برای آزمون عملی و حتی در انتخاب گرایش دوره کارشناسی ارشد بعدی موثر است. داوطلبانی که پایه جسمانی متوسطی دارند نباید این رشته را به طور کامل کنار بگذارند، چون ترکیب نمره کتبی قوی با آمادگی عملی معمول، در بسیاری موارد جبران کننده است. رشته های نزدیک مثل مربیگری ورزشی هم، برای داوطلبانی که آزمون عملی کمتر فشرده تری می خواهند، گزینه قابل بررسی است.
رتبه قبولی علوم ورزشی روزانه و گزینه های نزدیک آن
رتبه قبولی علوم ورزشی روزانه در دانشگاه های بزرگ معمولا رقابتی تر از دوره شبانه یا پردیس همان دانشگاه است، اما چون ظرفیت کل این رشته در سطح کشور محدود است، فاصله رتبه میان دوره ها هم به اندازه رشته های پرظرفیت نیست.
داوطلبانی که به دنبال مسیر فنی تر و کمتر وابسته به آزمون عملی هستند، گاهی رشته مهندسی ورزش را هم به عنوان گزینه موازی بررسی می کنند، چون این رشته بیشتر جنبه فنی و تجهیزاتی ورزش را پوشش می دهد تا جنبه اجرایی و مربیگری.
در نهایت، آماده سازی جدی برای این رشته باید شامل تمرین منظم برای آزمون عملی باشد، نه فقط مطالعه دروس کتبی، چون نتیجه نهایی از ترکیب هر دو ساخته می شود.