مهندسی هوافضا یکی از رشته های تخصصی و کم ظرفیت گروه ریاضی است که تنها در چند دانشگاه برتر کشور تدریس می شود و دانشگاه صنعتی امیرکبیر یکی از قدیمی ترین و شناخته شده ترین مراکز آموزش آن به شمار می رود. سابقه طولانی این دانشکده در طراحی و ساخت سازه های هوایی باعث شده هرسال جمع زیادی از داوطلبان علاقه مند به صنایع هوایی و فضایی، این دانشگاه را در صدر اولویت های انتخاب رشته خود قرار دهند.
در ادامه می خوانید
جایگاه امیرکبیر در میان دانشگاه های هوافضا
در کنار دانشگاه صنعتی شریف که معمولا سخت ترین رتبه پذیرش را در این رشته دارد، امیرکبیر هم به عنوان یکی از دو یا سه گزینه برتر داوطلبان علاقه مند به هوافضا شناخته می شود. کسی که دنبال رتبه قبولی مهندسی هوافضا دانشگاه امیرکبیر است باید بداند این رشته در کنار مهندسی هوافضا در دیگر دانشگاه های صنعتی کشور، جزو معدود رشته هایی است که مستقیما با صنعت هوانوردی و فضایی کشور ارتباط دارد. آزمایشگاه های تخصصی این دانشکده در حوزه آیرودینامیک و سازه های هوایی، یکی از دلایلی است که این دانشگاه را از بسیاری از دانشگاه های دیگر ارائه دهنده هوافضا متمایز می کند.
رتبه های کشوری در سهمیه های مختلف
بر اساس نمونه کارنامه های پذیرفته شدگان چند سال اخیر، رتبه کشوری داوطلبان راه یافته به این رشته در سهمیه های مختلف منطقه یک تا سه، معمولا در بازه ای میان 2000 تا نزدیک 2700 قرار گرفته است. کارنامه قبولی مهندسی هوافضا دانشگاه امیرکبیر نشان می دهد این بازه هرسال چند صد رتبه نوسان دارد، چون تعداد داوطلبانی که هوافضا را در اولویت اول انتخاب رشته خود می گذارند از سالی به سال دیگر تغییر می کند. برای داوطلبی که به این بازه نزدیک است، فاصله چند صد رتبه ای می تواند تعیین کننده قبولی یا رد شدن باشد.
تاثیر درصد فیزیک و ریاضی بر رتبه نهایی
رتبه لازم مهندسی هوافضا دانشگاه امیرکبیر ارتباط مستقیمی با درصد دروس ریاضی و فیزیک دارد، چون این دو درس بیشترین سهم را در تراز رشته های مهندسی گروه ریاضی دارند. داوطلبانی که در کنار درصد بالای زیست و شیمی نتوانند فیزیک و ریاضی را هم قوی بزنند، معمولا در رسیدن به بازه رتبه ای یادشده با مشکل روبرو می شوند، چون فاصله رتبه ای این رشته با رشته های پرظرفیت تر مهندسی بسیار محسوس است و کوچک ترین افت درصد در این دو درس، رتبه نهایی را چند هزار واحد جابه جا می کند.
رقابت داوطلبان برای ظرفیت محدود این رشته
ظرفیت پذیرش مهندسی هوافضا دانشگاه امیرکبیر در قیاس با رشته هایی مثل مهندسی برق یا کامپیوتر همین دانشگاه به مراتب پایین تر است و همین محدودیت باعث می شود حتی داوطلبان با رتبه های نسبتا خوب هم گاهی نتوانند صندلی این رشته را به دست بیاورند. کسی که هم زمان دنبال رتبه قبولی مهندسی هوافضا دانشگاه شریف بوده، متوجه می شود سطح رقابت در هر دو دانشگاه به یک اندازه فشرده است و تصمیم نهایی بیشتر به ترجیح داوطلب درباره شهر محل تحصیل و فضای دانشکده برمی گردد.
مسیر شغلی بعد از فارغ التحصیلی
فارغ التحصیلان مهندسی هوافضا امیرکبیر معمولا در صنایع هوایی، شرکت های طراحی سازه های هوایی و پروژه های فضایی کشور جذب می شوند و بخش قابل توجهی از آن ها هم مسیر تحصیلات تکمیلی در داخل یا خارج از کشور را ادامه می دهند. برخی دیگر هم در شرکت های دانش بنیان حوزه پهپاد و سامانه های پروازی مشغول به کار می شوند که در سال های اخیر رشد قابل توجهی داشته اند. همین چشم انداز حرفه ای متنوع، یکی از دلایل اصلی است که با وجود سختی رتبه لازم، این رشته همچنان یکی از انتخاب های نخست داوطلبان علاقه مند به فناوری هوایی و فضایی باقی مانده است. تجربه نشان داده بخشی از فارغ التحصیلان این رشته پس از چند سال کار در پروژه های صنعتی، به سمت تاسیس استارتاپ های فناور در حوزه پهپاد و ماهواره های کوچک هم حرکت کرده اند که این مسیر در سال های اخیر رونق بیشتری گرفته است.