سازمان ها و شرکت های بزرگ امروز برای مدیریت جریان اطلاعات و سیستم های ارتباطی داخلی خود به نیروی متخصص نیاز دارند؛ این نیاز، زمینه ی اصلی شکل گیری رشته مدیریت اطلاعات و ارتباطات در مقطع کارشناسی است. این رشته در نگاه اول ممکن است با رشته های فناوری اطلاعات اشتباه گرفته شود، اما نگاهش بیشتر مدیریتی است تا فنی و برنامه نویسی محور.
در ادامه می خوانید
این رشته برای چه کسانی مناسب است
داوطلبانی که هم به مدیریت علاقه دارند و هم از فناوری اطلاعات دور نیستند، معمولاً از این رشته رضایت بیشتری دارند. این رشته در گروه آزمایشی انسانی پذیرش می شود، بنابراین دروس پایه اش بیشتر رنگ و بوی مدیریتی دارد تا فنی.
کسی که علاقه ی اصلی اش برنامه نویسی و طراحی سیستم است، احتمالاً در رشته های فنی کامپیوتر رضایت بیشتری پیدا می کند، در حالی که کسی که ترجیح می دهد از دید سازمانی و مدیریتی به اطلاعات و ارتباطات نگاه کند، انتخاب مناسب تری برای این رشته خواهد بود.
داوطلبی که هنوز بین رشته های فنی و مدیریتی مردد است، می تواند از خودش بپرسد آیا بیشتر به نوشتن کد و طراحی نرم افزار علاقه دارد یا به تحلیل سازمانی و تصمیم گیری درباره ی نحوه ی استفاده از اطلاعات؛ پاسخ این پرسش معمولاً مسیر درست را روشن می کند.
دروس اصلی رشته مدیریت اطلاعات و ارتباطات
دروس این رشته ترکیبی از مبانی مدیریت، سازمان و سیستم های اطلاعاتی، و مبانی ارتباطات سازمانی است. برخلاف رشته های کاملاً فنی کامپیوتر، تمرکز این رشته بیشتر روی نحوه ی استفاده ی مدیریتی از اطلاعات است تا برنامه نویسی.
دانشجو در کنار این دروس، با مفاهیم مدیریت دانش، ارتباطات سازمانی و تصمیم گیری مبتنی بر داده هم آشنا می شود، مهارت هایی که در بسیاری از سازمان های امروزی به شدت مورد نیاز است.
برای نمونه، دانشجو در یکی از دروس تخصصی یاد می گیرد چطور جریان اطلاعات بین واحدهای مختلف یک سازمان بزرگ را ساماندهی کند تا تصمیم گیری مدیران ارشد با تاخیر کمتری انجام شود؛ مهارتی که در دنیای امروز کاربرد گسترده ای دارد.
تفاوت این رشته با رشته های مدیریتی نزدیک
داوطلبی که بین این رشته و رشته مدیریت دولتی مردد است، باید بداند تمرکز مدیریت اطلاعات و ارتباطات بیشتر روی سیستم های اطلاعاتی و ارتباطی سازمان است، در حالی که مدیریت دولتی نگاهی گسترده تر به اداره ی سازمان های عمومی دارد.
این تفاوت باعث می شود فارغ التحصیل مدیریت اطلاعات و ارتباطات معمولاً در واحدهای فناوری اطلاعات یا ارتباطات سازمانی شرکت ها جذب شود، نقشی که با نقش یک مدیر دولتی عمومی همپوشانی کامل ندارد.
دانشگاه های پذیرنده و ظرفیت
دانشگاه های رشته مدیریت اطلاعات و ارتباطات عمدتاً دانشگاه های دولتی با گرایش علوم انسانی و مدیریت هستند. ظرفیت پذیرش رشته مدیریت اطلاعات و ارتباطات نسبت به رشته های پرطرفدار مدیریت بازرگانی محدودتر است، به همین دلیل رتبه ی لازم برای قبولی هم متغیر و وابسته به دانشگاه انتخابی است.
داوطلب پیش از انتخاب این رشته بهتر است فهرست دانشگاه های پذیرنده را با دقت بررسی کند و اولویت بندی اش را بر اساس ترکیبی از شهر، امکانات دانشگاه و ظرفیت واقعی هر سال انجام دهد. شهر محل دانشگاه هم می تواند در این تصمیم نقش داشته باشد، چون فرصت های کارآموزی در شرکت های بزرگ معمولاً در کلان شهرها بیشتر در دسترس است.
جمع بندی
رشته مدیریت اطلاعات و ارتباطات پلی بین مدیریت سنتی و دنیای دیجیتال است. داوطلبان گروه انسانی که به دنبال گزینه ای متفاوت از رشته های رایج این گروه هستند، می توانند این رشته را در کنار فهرست بهترین دانشگاه های رشته انسانی بررسی کنند و مسیر خودشان را با آگاهی کامل از دروس و بازار کار انتخاب کنند. شناخت دقیق تفاوت این رشته با گزینه های فنی و مدیریتی دیگر، از تصمیم گیری صرفاً بر اساس نام رشته جلوگیری می کند.