پرتوشناسی یا همان رادیولوژی یکی از شاخه های اصلی تصویربرداری پزشکی است؛ تقریباً هر بیمارستان و مرکز درمانی به نیروی متخصص این حوزه نیاز دارد. انتخاب رشته تکنولوژی پرتوشناسی برای داوطلبان علاقه مند به کار در محیط بیمارستانی که مسیر پزشکی طولانی نمی خواهند، یک گزینه پیراپزشکی جدی است. این رشته به همان اندازه که فنی و علمی است، به کار مستقیم با بیمار هم وابسته است، پس داوطلبی که فقط دنبال کار پشت میز است، بهتر است پیش از انتخاب این نکته را در نظر بگیرد.
در ادامه می خوانید
بازار کار این رشته
فارغ التحصیلان این رشته معمولاً در بخش های رادیولوژی، سی تی اسکن و ام آر آی بیمارستان ها و مراکز تصویربرداری خصوصی و دولتی مشغول به کار می شوند. تقاضای این حوزه نسبتاً پایدار است، چون تصویربرداری پزشکی بخش جدانشدنی تشخیص بیماری هاست و به همین راحتی جایگزین نمی شود. برخی فارغ التحصیلان با گذشت چند سال تجربه، به سمت بخش های تخصصی تر مثل تصویربرداری پیشرفته یا آموزش نیروهای جدید هم حرکت می کنند.
دوره تحصیل و دروس اصلی
دوره کارشناسی این رشته معمولاً چهار سال طول می کشد و ترکیبی از دروس فیزیک پرتو، آناتومی، دستگاه های تصویربرداری و اصول ایمنی کار با اشعه است. بخش قابل توجهی از واحدهای درسی هم به صورت کارآموزی در بخش های رادیولوژی بیمارستان ها گذرانده می شود، جایی که دانشجو مستقیماً با بیمار و دستگاه های واقعی کار می کند، نه فقط با شبیه سازی کلاسی. همین بخش کارآموزی معمولاً تعیین می کند که دانشجو واقعاً با فضای کاری بیمارستان راحت است یا نه.
گرایش های رشته تکنولوژی پرتوشناسی
گرایش های رشته تکنولوژی پرتوشناسی در مقطع کارشناسی به شکل رسمی متعدد نیستند؛ این رشته خودش یک تخصص مجزا در خانواده پیراپزشکی است. دانشجو در طول تحصیل با انواع روش های تصویربرداری، از رادیوگرافی ساده تا تکنیک های پیشرفته تر، آشنا می شود و برای تخصصی تر شدن باید سراغ مقاطع تحصیلات تکمیلی برود. در همین دوره کارشناسی، آشنایی مقدماتی با تکنیک های تصویربرداری پیشرفته تر مثل سی تی اسکن و ام آر آی هم در برنامه درسی گنجانده شده، هرچند تخصص کامل روی این دستگاه ها معمولاً در محیط کار و بعد از فارغ التحصیلی به دست می آید.
ادامه تحصیل و تخصص گرایی بعد از کارشناسی
فارغ التحصیلان علاقه مند به ادامه تحصیل، معمولاً در مقطع کارشناسی ارشد به سمت گرایش هایی مثل فیزیک پزشکی یا مدیریت خدمات تصویربرداری حرکت می کنند. این مسیر بیشتر به درد کسانی می خورد که بخواهند عمقی تر با جنبه فنی و علمی دستگاه ها یا با برنامه ریزی و مدیریت بخش های تصویربرداری سروکار داشته باشند، نه صرفاً کار روزانه با بیمار. کسی که در دوره کارشناسی متوجه می شود بیشتر جذب جنبه فنی دستگاه ها شده تا کار مستقیم با بیمار، معمولاً همین مسیر تحصیلات تکمیلی را برای تغییر تدریجی مسیر شغلی اش انتخاب می کند.
نکاتی پیش از انتخاب این رشته
پیش از ثبت این رشته در فهرست اولویت هایتان، بهتر است چند نکته را برای خودتان روشن کنید: آیا از کار شیفتی و گاهی طولانی در محیط بیمارستان راحت هستید، آیا کار مستمر نزدیک به تجهیزات پرتوزا برایتان نگران کننده است، و آیا صبر لازم برای برخورد روزانه با بیماران و همراهانشان را دارید. جواب صادقانه به این سوال ها معمولاً بیشتر از هر رتبه یا آماری کمک می کند تصمیم درستی بگیرید.
دانشگاه های رشته تکنولوژی پرتوشناسی
دانشگاه های رشته تکنولوژی پرتوشناسی همان دانشگاه های علوم پزشکی سراسر کشور هستند، از دانشگاه های بزرگ تا دانشگاه های علوم پزشکی شهرستانی. برخلاف رشته پزشکی، اینجا لزوماً بزرگ ترین دانشگاه بهترین انتخاب نیست؛ امکانات تجهیزاتی بیمارستان های آموزشی همان دانشگاه اهمیت بیشتری دارد.
ظرفیت پذیرش رشته تکنولوژی پرتوشناسی
ظرفیت پذیرش رشته تکنولوژی پرتوشناسی در مقایسه با رشته های پرطرفدار پزشکی و دندانپزشکی بیشتر است، اما همچنان رشته ای با رقابت جدی محسوب می شود، مخصوصاً برای دانشگاه های بزرگ و شهرهای اصلی که تعداد داوطلب متقاضی شان بالاتر است.
جمع بندی
به جای فقط نگاه کردن به اسم رشته، به محتوای واقعی کارش فکر کنید: ساعت های طولانی در محیط بیمارستانی و کار مستقیم با بیماران. اگر این تصویر برایتان جذاب است، فهرست رشته های پردرآمد پیراپزشکی و مقایسه اش با پشت کنکور ماندن یا پیراپزشکی را هم از دست ندهید.