اسم این رشته آنقدر به یک رشته فنی دیگر شبیه است که بسیاری از داوطلبان انسانی، حتی بعد از قبولی هم مطمئن نیستند دقیقاً چه می خوانند. انتخاب رشته مدیریت اطلاعات و ارتباطات برخلاف نسخه مهندسی اش، اصلاً رشته ای فنی و کدنویسی محور نیست و محور اصلی اش مدیریت و سازمان دهی اطلاعات است.
در ادامه می خوانید
تفاوت با فناوری اطلاعات و ارتباطات مهندسی
اگر دنبال برنامه نویسی و طراحی شبکه هستید، انتخاب رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات که نسخه مهندسی این حوزه است گزینه مناسب تری است. اما اگر بیشتر به سازمان دهی، مدیریت جریان اطلاعات در سازمان ها و تصمیم گیری مبتنی بر داده علاقه دارید، نسخه مدیریتی همان چیزی است که دنبالش هستید. این دو رشته گاهی در یک دانشکده کنار هم ارائه می شوند، اما محتوای درسی شان کاملاً متفاوت است؛ دانشجویی که ابتدا این تفاوت را نادیده بگیرد، ممکن است بعد از دو یا سه ترم متوجه شود دروسش با انتظارش همخوانی ندارد، برای همین مشورت با دانشجویان ارشد پیش از ثبت نام می تواند مفید باشد.
گرایش های مدیریت اطلاعات و ارتباطات
گرایش های مدیریت اطلاعات و ارتباطات دانشجو را با مباحثی مثل مدیریت سیستم های اطلاعاتی، ارتباطات سازمانی و تحلیل داده در سطح مدیریتی، نه فنی محض، آشنا می کند. این ترکیب باعث می شود فارغ التحصیل بتواند هم زبان مدیران را بفهمد هم با تیم فنی ارتباط بگیرد، نقشی که در بسیاری از سازمان ها کمبودش حس می شود.
دروس و کاربردهای عملی
در کنار دروس عمومی مدیریت، دانشجوی این رشته با تحلیل سیستم های اطلاعاتی، مدیریت پایگاه داده در سطح کاربردی و اصول ارتباطات سازمانی آشنا می شود. این ترکیب دانش مدیریتی و آشنایی فنی سطحی با سیستم های اطلاعاتی، فارغ التحصیل را برای نقش هایی مثل هماهنگ کننده پروژه های فناوری یا تحلیلگر سیستم آماده می کند. دروسی مثل مدیریت دانش سازمانی و امنیت اطلاعات در سطح مدیریتی هم بخشی از برنامه درسی این رشته را تشکیل می دهند. کارورزی در واحدهای فناوری اطلاعات سازمان های دولتی یا خصوصی هم بخشی از برنامه درسی برخی دانشگاه هاست که تجربه عملی ارزشمندی پیش از فارغ التحصیلی به دانشجو می دهد.
مهارت های نرم مورد نیاز
توانایی مذاکره، نوشتن گزارش فنی قابل فهم برای مدیران غیرفنی، و مدیریت زمان در پروژه های چندبخشی، از مهارت هایی است که فارغ التحصیل این رشته باید در کنار دانش تخصصی داشته باشد. این مهارت ها معمولاً از طریق کار روی پروژه های گروهی در دوران دانشگاه تقویت می شوند.
بازار کار و نقش های شغلی
فارغ التحصیلان این رشته معمولاً در واحدهای فناوری اطلاعات سازمان های بزرگ، به عنوان رابط بین بخش مدیریت و بخش فنی، جذب می شوند. نقش هایی مثل مدیر پروژه فناوری اطلاعات، تحلیلگر کسب و کار و مسئول مستندسازی سیستم ها، از جمله مسیرهایی است که فارغ التحصیلان این رشته معمولاً طی می کنند. برخی از فارغ التحصیلان هم مسیر تحصیلات تکمیلی در حوزه مدیریت فناوری اطلاعات یا سیستم های اطلاعاتی را دنبال می کنند تا جایگاه های مدیریتی بالاتری کسب کنند.
چه کسانی برای این رشته مناسب اند
کسی که هم به دنیای مدیریت علاقه دارد و هم از کار در محیط های وابسته به فناوری خوشش می آید، اما نمی خواهد وارد مسیر صرفاً فنی و برنامه نویسی شود، معمولاً از این رشته رضایت بیشتری دارد. توانایی درک مفاهیم فنی در حد کاربردی، بدون نیاز به تخصص عمیق برنامه نویسی، یکی از مهارت هایی است که در طول تحصیل تقویت می شود و در بازار کار به آن نیاز پیدا می کنید.
ظرفیت دانشگاه های مدیریت اطلاعات و ارتباطات
ظرفیت دانشگاه های مدیریت اطلاعات و ارتباطات نسبت به رشته های مدیریتی محبوب تر مثل مدیریت بازرگانی کمتر است، اما همین کمتر شناخته شدن رشته باعث می شود رقابت روی صندلی هایش هم به همان نسبت پایین تر باشد. برای داوطلبی که این رشته را واقعاً می شناسد، این می تواند یک فرصت کمتر دیده شده باشد.
جمع بندی
پیش از ثبت نهایی اولویت ها، مطمئن شوید تفاوت این رشته با نسخه مهندسی اش را کامل فهمیده اید تا بعد از قبولی غافلگیر نشوید. برای تصمیم گیری بهتر، بررسی تراز یا رتبه در انتخاب رشته سراسری سال قبل در این رشته و مشورت با یک مشاور خوب کنکور هم می تواند مفید باشد.