تعداد دانشگاه های دولتی که مهندسی نفت را در گروه ریاضی پذیرش می کنند، به مراتب کمتر از رشته هایی مثل عمران یا مکانیک است، و همین محدودیت مسیر تحلیل رتبه قبولی آن را متفاوت می کند.
در ادامه می خوانید
رتبه قبولی مهندسی نفت در دانشگاه آزاد
بر اساس آخرین گزارش های موجود، رتبه کشوری حدود 5276 برای پذیرش مهندسی نفت در دانشگاه آزاد اسلامی ثبت شده است. این عدد، در کنار محدود بودن رشته های نفت در دانشگاه های دولتی، نشان می دهد رتبه لازم برای مهندسی نفت در مسیر سراسری معمولا فاصله زیادی با این رقم دارد، چون تعداد صندلی های دولتی این رشته به مراتب کمتر از رشته های پرظرفیتی مثل مکانیک یا عمران است.
پردیس های خودگردان و ظرفیت مازاد دانشگاه های دولتی هم مسیر دیگری برای ورود به این رشته هستند. شهریه این مسیرها معمولا بالاتر از دوره روزانه رایگان است، اما برای داوطلبی که علاقه مشخصی به صنعت نفت دارد و رتبه اش به دوره روزانه محدود دانشگاه های دولتی نمی رسد، می تواند گزینه قابل بررسی باشد، به شرط مقایسه دقیق هزینه با بازده احتمالی آن.
چرا داده دقیق سراسری نفت کمیاب تر است
تعداد دانشگاه های دولتی که مهندسی نفت را در گروه ریاضی پذیرش می کنند از انگشتان دو دست فراتر نمی رود، و ظرفیت هر کدام هم معمولا کم است. وقتی ظرفیت یک رشته در یک دانشگاه به چند نفر محدود می شود، رتبه آخرین نفر پذیرفته شده در آن، بیشتر از رشته های پرظرفیت، از سالی به سال دیگر نوسان می کند. به همین دلیل داوطلبان علاقه مند به نفت باید به جای یک رقم ثابت، به روند چند ساله هر دانشگاه هدف نگاه کنند.
حداقل درصد قبولی مهندسی نفت و ترکیب دروس
حداقل درصد قبولی مهندسی نفت هم مثل رتبه، بیشتر از هر عدد ثابتی، به رقابت همان سال بستگی دارد. در بررسی درصد دروس مهندسی نفت سراسری در کارنامه های پذیرفته شدگان رشته های نزدیک به آن مثل شیمی و مکانیک، درصد شیمی و فیزیک معمولا نقش پررنگ تری نسبت به دروس عمومی دارد، چون ترکیب دروس این رشته ها به سمت علوم پایه فنی متمایل است.
بازارکار مهندسی نفت معمولا با نوسان قیمت جهانی انرژی و سیاست های صنعتی کشور گره خورده است، موضوعی که آن را از رشته هایی مثل عمران یا مکانیک با بازارکار پایدارتر متمایز می کند. همین ویژگی باعث می شود بخشی از داوطلبان، با وجود علاقه به رشته، آن را در کنار گزینه های نزدیک تری مثل مهندسی شیمی در اولویت های انتخاب رشته قرار دهند، نه به عنوان تنها گزینه.
جایگاه رشته مهندسی نفت در انتخاب رشته
با وجود بازارکار شناخته شده اش، رشته مهندسی نفت به دلیل ظرفیت محدود در مسیر دولتی، برای بسیاری از داوطلبان از طریق دانشگاه آزاد یا پردیس های خودگردان قابل دسترس تر است. داوطلبی که رتبه اش نزدیک به چند هزار است می تواند گزینه های دولتی محدود موجود را در اولویت های اول انتخاب رشته بگذارد، و در کنار آن دانشگاه آزاد را هم به عنوان مسیر مطمئن تر در نظر بگیرد.
برخی از دانشگاه های دولتی دارای مهندسی نفت، پذیرش را با شرط تعهد خدمت در مناطق عملیاتی صنعت نفت همراه می کنند، شرطی که شباهت زیادی به مسیرهای بورسیه دار دارد. داوطلبی که چنین تعهدی را نمی پذیرد، باید پیش از انتخاب رشته، نوع دقیق پذیرش هر دانشگاه را از دفترچه همان سال استخراج کند، چون این نکته مستقیما روی مسیر شغلی بعد از فارغ التحصیلی اثر می گذارد.
گرایش های داخل مهندسی نفت، از حفاری تا اکتشاف و مخازن هیدروکربوری، هرکدام مسیر شغلی کمی متفاوتی دارند. این تنوع گرایش، در کنار محدود بودن ظرفیت کلی رشته، یکی دیگر از دلایلی است که داوطلب باید پیش از تمرکز صرف بر رتبه، به محتوای دقیق برنامه درسی هر دانشگاه هم توجه کند.
نکته پایانی برای داوطلبان نفت
پیش از انتخاب رشته نفت، بررسی دقیق تعداد و محل دانشگاه های دولتی دارای این رشته، به همراه ظرفیت هرکدام، اهمیت بیشتری از تکیه بر یک عدد رتبه واحد دارد. رتبه کشوری دانشگاه آزاد می تواند به عنوان یک نقطه مرجع کمکی استفاده شود، اما جایگزین بررسی مستقیم دفترچه انتخاب رشته همان سال نیست.