دانشجویی که با سهمیه فرزند عضو هیئت علمی در شهری غیر از محل زندگی خانواده قبول شده، معمولا فکر می کند بعد از ثبت نام هر وقت بخواهد می تواند به دانشگاه نزدیک تر منتقل شود. اما سهمیه هیات علمی کنکور 1406 در بخش قبولی همان مرحله اول ماجراست و نقل و انتقالی بعد از آن قواعد جداگانه و سخت گیرانه تری دارد.
در ادامه می خوانید
شرایط نقل و انتقالی دانشجویی برای این سهمیه
شرایط نقل و انتقالی دانشجویی که با سهمیه هیئت علمی وارد دانشگاه شده اند، در سال های اخیر به سمت آیین نامه عمومی نقل و انتقال دانشجویان نزدیک تر شده است. یعنی مسیرهای میان بر یا امتیاز ویژه ای که قبلا فقط برای همین سهمیه در نظر گرفته می شد، امروز دیگر به همان شکل قبل وجود ندارد و دانشجو باید تقریبا مثل باقی دانشجویان برای انتقال درخواست بدهد و شرایط عمومی را رعایت کند. این تغییر به این معناست که صرف داشتن سهمیه در مرحله پذیرش، دیگر امتیاز اضافه ای برای مرحله انتقال به همراه ندارد و پرونده هر دانشجو مستقل از نوع سهمیه ورودی اش بررسی می شود.
نحوه انتقال با سهمیه استادی گام به گام
نحوه انتقال با سهمیه استادی از تهیه مدارک شروع می شود؛ کارت ملی و شناسنامه، کارنامه قبولی، گواهی اشتغال به تحصیل، ریزنمرات رسمی تاییدشده و کارت ورود به جلسه آزمون از جمله مدارکی هستند که معمولا لازم می شود. بعد از تکمیل مدارک، درخواست باید هم زمان به تایید دانشگاه مبدا و دانشگاه مقصد برسد و مهم تر از همه، دانشگاه مقصد باید در همان رشته و مقطع ظرفیت خالی داشته باشد، چون بدون ظرفیت خالی هیچ درخواستی، حتی با مدارک کامل، تایید نمی شود. زمان تقریبی رسیدگی به این درخواست ها هم می تواند از یک نیمسال تا بیشتر طول بکشد، چون باید هم زمان با ظرفیت واقعی رشته مقصد و تایید چند بخش اداری مختلف هماهنگ شود، پس دانشجو نباید انتظار یک پاسخ فوری داشته باشد.
قوانین انتقالی هیات علمی که این روزها سخت تر شده
قوانین انتقالی هیات علمی نسبت به چند سال قبل محدودتر شده است. حکم کارگزینی والد که قبلا به تنهایی می توانست مدرک کافی برای درخواست انتقال باشد، امروز دیگر به همان شکل مدرک اختصاصی پذیرفته نمی شود و دانشجو باید مثل هر داوطلب دیگری در چارچوب آیین نامه عمومی حرکت کند. برای دانشجویی که از ابتدا امید انتقال آسان داشته، این تغییر می تواند برنامه ریزی چند سال آینده اش را کاملا عوض کند، پس بهتر است این احتمال را از همان روز ثبت نام در نظر بگیرد، نه بعد از قبولی. در کنار انتقال کامل، برخی دانشجویان گزینه مهمان شدن موقت در دانشگاه دیگر را هم بررسی می کنند که شرایط جداگانه ای دارد و لزوما به معنای تغییر دائمی محل تحصیل نیست، بلکه یک راه حل موقت برای شرایط خاص خانوادگی است.
چه کسی بهتر است اصلا دنبال انتقال نرود
برای دانشجویی که رشته و دانشگاه محل قبولی اش واقعا با هدف تحصیلی اش همخوانی دارد، تلاش زودهنگام برای انتقال معمولا بیشتر از این که کمک کند، وقت و انرژی می گیرد. چون تایید نهایی درخواست به تصمیم دانشگاه مقصد و وجود ظرفیت خالی بستگی دارد، نه فقط به وضعیت خانوادگی متقاضی، بهتر است دانشجو ابتدا حداقل یک نیمسال کامل را در همان دانشگاه بگذراند و در همان زمان مدارک لازم را آماده نگه دارد، به جای این که از همان ترم اول تمام تمرکزش را روی احتمال انتقال بگذارد. دانشجویی که هنوز رشته اش را نشناخته و فقط به دلیل فاصله جغرافیایی به فکر انتقال افتاده، بهتر است اول با مشاور دانشگاهی مشورت کند، چون گاهی مشکل اصلی فاصله مسافت نیست و با کمی سازگاری در ترم های اول قابل حل است.
جمع بندی
قبولی با سهمیه هیئت علمی تضمینی برای انتقال آسان بعدی نیست و دانشجو باید از همان ابتدا با فرض ماندن در همان دانشگاه برنامه ریزی کند. کنار پیگیری این سهمیه، آشنایی با وضعیت سهمیه فرزندان اعضای هیئت علمی در کنکورهای اخیر و مرور نقل و انتقال فرزندان هیئت علمی در چند سال گذشته کمک می کند انتظارات واقع بینانه تری برای مسیر پیش رو شکل بگیرد.