دندانپزشکی در دوره روزانه دانشگاه های سراسری یکی از رقابتی ترین رشته های گروه تجربی است و رتبه های قابل قبول آن معمولا در محدوده های بسیار پایین قرار می گیرد. طبق آخرین کارنامه های قطعی موجود، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در منطقه یک با رتبه کشوری نزدیک به صد و شش و دانشگاه تهران در منطقه سه با رتبه نزدیک به چهارصد و هفتاد و یک، آخرین نفرات پذیرفته شده خود را ثبت کرده اند.
در ادامه می خوانید
چرا رقابت این رشته اینقدر سخت است
تراز قبولی دندانپزشکی سراسری از سال های گذشته همواره در سطحی نزدیک به رشته پزشکی قرار داشته، چون تعداد داوطلبانی که این رشته را در اولویت اول یا دوم خود می نویسند بسیار بیشتر از ظرفیت پذیرش دانشگاه های معتبر است. همین نسبت نامتوازن باعث می شود حتی داوطلبانی با آمادگی علمی قوی هم مجبور شوند بین چند دانشگاه با سطح رقابت متفاوت انتخاب کنند.
تفاوت رتبه بر اساس منطقه
نمره لازم روزانه دندانپزشکی در منطقه یک به دلیل جمعیت بالای داوطلب، معمولا سخت گیرانه تر از مناطق دیگر است. در مقابل، در منطقه سه با توجه به سهمیه بندی متفاوت، همان دانشگاه های بزرگ با رتبه هایی که چند برابر رتبه منطقه یک است هم داوطلب می پذیرند. این تفاوت باید هنگام مقایسه رتبه خود با رتبه های اعلام شده در نظر گرفته شود، چون مقایسه مستقیم دو منطقه متفاوت نتیجه گمراه کننده ای می دهد.
پردیس خودگردان برای داوطلبان نزدیک به آستانه
داوطلبی که رتبه اش کمی بالاتر از آستانه دوره روزانه است، معمولا پردیس خودگردان دندانپزشکی را به عنوان گزینه بعدی در انتخاب رشته خود ثبت می کند. تراز پذیرش پردیس نسبت به دوره روزانه پایین تر است، اما شهریه آن بر عهده خانواده داوطلب قرار می گیرد. برای رشته ای با هزینه تحصیل بالا مانند دندانپزشکی، این تصمیم باید با آگاهی کامل از توان مالی خانواده گرفته شود.
مقایسه با دانشگاه آزاد
بخشی از داوطلبانی که به دوره روزانه یا پردیس نمی رسند، در نهایت به سراغ تراز قبولی دندانپزشکی دانشگاه آزاد می روند. رتبه های قابل قبول در دانشگاه آزاد به مراتب بالاتر از رتبه های سراسری است، اما در ازای آن شهریه سالانه به شکل قابل توجهی افزایش پیدا می کند. مقایسه همزمان این سه مسیر، تصویر کامل تری از شانس واقعی داوطلب به دست می دهد.
مقایسه سطح رقابت دندانپزشکی با پزشکی
دندانپزشکی از نظر سطح رتبه قبولی معمولا در رده ای نزدیک به پزشکی قرار می گیرد، هرچند در برخی دانشگاه ها فاصله محسوسی هم میان این دو رشته دیده می شود. داوطلبانی که هر دو رشته را در اولویت های اول فرم انتخاب رشته خود می نویسند، باید توجه داشته باشند که در برخی دانشگاه ها رتبه لازم برای دندانپزشکی حتی از پزشکی همان دانشگاه هم پایین تر است، در حالی که در دانشگاه های دیگر رابطه برعکس است. همین تفاوت نشان می دهد مقایسه دو رشته باید دانشگاه به دانشگاه انجام شود، نه بر اساس یک قاعده کلی و ثابت برای همه دانشگاه های کشور.
تفاوت سهمیه های خاص در این رشته
در کنار سهمیه های عادی مناطق، دندانپزشکی هم مانند بسیاری از رشته های پرمتقاضی گروه تجربی، سهمیه های خاصی مانند سهمیه ایثارگری را در ظرفیت پذیرش خود دارد که آستانه رتبه آن با رتبه های عمومی منطقه قابل مقایسه مستقیم نیست. داوطلبی که واجد شرایط این سهمیه هاست، باید آمار اختصاصی همان سهمیه را از منابع رسمی دنبال کند، نه رتبه های عمومی منطقه خود را، چون تفاوت این دو دسته آمار در رشته ای با رقابت بالا مثل دندانپزشکی می تواند قابل توجه باشد و مستقیما روی تصمیم نهایی داوطلب اثر بگذارد.
توصیه نهایی برای انتخاب رشته
با توجه به نوسان چند صد رتبه ای که هر سال میان دانشگاه های مختلف دیده می شود، داوطلبان دندانپزشکی بهتر است به جای تمرکز روی یک یا دو دانشگاه خاص، فهرستی گسترده تر از دانشگاه های هم سطح در مناطق مختلف تهیه کنند. این رویکرد احتمال قبولی نهایی را در همان سال بالا می برد و ریسک از دست رفتن یک سال تحصیلی را کاهش می دهد، به خصوص برای داوطلبانی که رتبه آنها روی مرز دو دانشگاه قرار گرفته است.