بهداشت مواد غذایی یکی از رشته های گروه تجربی است که معمولا زیرمجموعه دانشکده های دامپزشکی دانشگاه های علوم پزشکی یا دانشگاه های دولتی دایر می شود و داوطلبان را برای کار در حوزه کنترل کیفیت و ایمنی صنایع غذایی آماده می کند. بر اساس آخرین آمار پذیرش منتشرشده، رتبه قبولی رشته بهداشت مواد غذایی در دوره روزانه سراسری معمولا در محدوده تقریبی 15000 تا 35000 قرار می گیرد، رقمی که آن را در مقایسه با بسیاری از رشته های دیگر گروه تجربی، گزینه ای نسبتا در دسترس تر می کند.
در ادامه می خوانید
تفاوت رتبه بین دوره روزانه سراسری و دانشگاه آزاد
در کنار مسیر سراسری، بسیاری از داوطلبان مسیر دانشگاه آزاد را هم برای این رشته بررسی می کنند. طبق همین آمار، رتبه قبولی بهداشت مواد غذایی روزانه در واحدهای دانشگاه آزاد در محدوده وسیع تری، تقریبا بین 40000 تا 75000، پذیرش داشته است. این فاصله نسبتا بزرگ بین دو مسیر نشان می دهد داوطلبانی که رتبه شان برای سراسری کافی نیست، همچنان می توانند از طریق دانشگاه آزاد این رشته را با هزینه شهریه دنبال کنند.
کارنامه قبولی و عواملی که آن را جابه جا می کند
هنگام بررسی کارنامه قبولی بهداشت مواد غذایی 1406 داوطلبان تازه پذیرفته شده، باید در نظر داشت که سهمیه منطقه، جنسیت و دانشگاه محل پذیرش می توانند این رقم را به میزان قابل توجهی جابه جا کنند. برای مثال، رتبه لازم در دانشگاه های علوم پزشکی بزرگ تر و شناخته شده تر معمولا نزدیک به مرز پایین همین بازه است، در حالی که واحدهای کوچک تر و کمتر شناخته شده در انتهای بازه بالاتر پذیرش دارند.
درصد قبولی و توصیه برای انتخاب رشته
درصد قبولی بهداشت مواد غذایی در دروس تخصصی زیست شناسی و شیمی معمولا نقش پررنگ تری نسبت به دروس عمومی در رتبه نهایی داوطلب دارد، چون این دو درس ضریب بالاتری در این رشته دارند. داوطلبانی که در حال انتخاب رشته بهداشت مواد غذایی هستند، بهتر است پیش از ثبت انتخاب خود، عملکرد خود در این دو درس را با میانگین لازم برای این بازه رتبه مقایسه کنند تا از انتخابی دور از واقعیت جلوگیری شود.
دروس این رشته و تفاوت آن با رشته های مشابه
بهداشت مواد غذایی را نباید با رشته هایی مانند علوم و صنایع غذایی یا بهداشت عمومی یکی دانست، هرچند این سه رشته در برخی دروس پایه با هم اشتراک دارند. دانشجویان بهداشت مواد غذایی بیشتر بر کنترل کیفیت، میکروب شناسی مواد غذایی و اصول بهداشتی نگهداری و توزیع محصولات غذایی تمرکز می کنند، در حالی که علوم و صنایع غذایی بیشتر به فرآیند تولید و فرآوری محصول می پردازد. این تفاوت در محتوای درسی، مسیر شغلی فارغ التحصیلان هر رشته را هم تا حدی از هم متمایز می کند.
دانشگاه های ارائه دهنده این رشته در کشور
این رشته معمولا زیرمجموعه دانشکده های دامپزشکی یا بهداشت دانشگاه های علوم پزشکی در شهرهای مختلف کشور ارائه می شود، که همین پراکندگی جغرافیایی باعث می شود داوطلبان از مناطق مختلف بتوانند بدون نیاز به مهاجرت به شهرهای بزرگ، این رشته را در نزدیکی محل زندگی خود دنبال کنند. فارغ التحصیلان این رشته معمولا در آزمایشگاه های کنترل کیفیت کارخانه های مواد غذایی، مراکز بهداشت محیط و برخی نهادهای نظارتی مشغول به کار می شوند.
سهمیه منطقه ای و جنسیت داوطلب هم مانند سایر رشته های گروه تجربی در این رشته اثرگذار است؛ داوطلبان منطقه های دو و سه معمولا در کنار رتبه های بالاتر، همچنان شانس قبولی در دانشگاه های علوم پزشکی کوچک تر را دارند، در حالی که رقابت در دانشگاه های بزرگ تر و شناخته شده تر برای همه مناطق فشرده تر است. سهمیه های ایثارگری هم در سال های مختلف بخشی از ظرفیت این رشته را تحت تاثیر قرار می دهند که داوطلبان مشمول باید در کنار بازه رتبه ذکرشده به آن توجه کنند.
در مجموع، رشته بهداشت مواد غذایی برای داوطلبانی که به صنایع غذایی و کنترل کیفیت علاقه دارند اما رتبه شان برای رشته های پررقابت تر گروه تجربی کافی نیست، مسیر معقولی است، به شرط آنکه بازه رتبه سراسری و آزاد را واقع بینانه با رتبه خودشان مقایسه کنند.