در سال های اخیر، تقاضا برای رشته های مرتبط با حوزه ی فناوری اطلاعات به شدت بالا رفته و همین موضوع، رشته های کمتر شناخته شده ی این حوزه را هم زیر ذره بین داوطلبان برده است. رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات یکی از این گزینه هاست که هم با کامپیوتر و هم با شبکه و ارتباطات سروکار دارد. برخلاف رشته های محبوب تری مثل مهندسی کامپیوتر، این رشته هنوز برای خیلی از داوطلبان ناشناخته مانده، در حالی که محتوای درسی و بازار کارش ارزش بررسی دقیق را دارد. تفاوت اصلی این دو رشته، در تمرکز موضوعی است؛ یکی بیشتر به ساخت و توسعه ی نرم افزار و سخت افزار می پردازد و دیگری به مدیریت و بهره برداری از فناوری در سازمان ها.
در ادامه می خوانید
رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات چه چیزی آموزش می دهد
برنامه ی درسی این رشته ترکیبی از مباحث نرم افزار، شبکه های کامپیوتری، پایگاه داده و مدیریت سیستم های اطلاعاتی است. برخلاف رشته مهندسی کامپیوتر که بار زیادی روی سخت افزار و معماری کامپیوتر می گذارد، این رشته بیشتر به کاربرد فناوری در سازمان ها و ارتباط میان سیستم ها می پردازد. همین تفاوت باعث می شود فارغ التحصیلان آن مسیر شغلی متفاوتی نسبت به مهندسان کامپیوتر محض داشته باشند. دروسی مثل امنیت شبکه، مدیریت پروژه های فناوری اطلاعات و سیستم های ارتباطی هم بخشی از سرفصل های تخصصی این رشته را تشکیل می دهند که آن را به یک رشته میان رشته ای تبدیل می کند. دانشجوی این رشته معمولاً هم با مبانی برنامه نویسی آشنا می شود و هم با مفاهیم مدیریتی، ترکیبی که در بسیاری از رشته های صرفاً فنی دیده نمی شود.
ظرفیت پذیرش رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات
ظرفیت پذیرش رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات در دانشگاه های مختلف بسته به نوع دوره و سهمیه های پذیرش متفاوت است. برخی دانشگاه ها این رشته را با ظرفیت نسبتاً بالا در دوره ی روزانه ارائه می دهند و برخی دیگر آن را فقط در قالب دوره های شبانه یا پردیس های خودگردان دارند، که هزینه ی تحصیل را هم تحت تاثیر قرار می دهد. علاوه بر دانشگاه های دولتی، این رشته گاهی در دانشگاه های غیرانتفاعی و علمی کاربردی هم با ظرفیت متفاوت ارائه می شود، که می تواند گزینه ی جایگزینی برای داوطلبانی باشد که رتبه شان به دانشگاه های دولتی نمی رسد. تفاوت ظرفیت میان دوره ی روزانه و شبانه در این رشته گاهی به چند برابر می رسد، به همین دلیل بررسی هر دو گزینه پیش از حذف یکی از آن ها از اولویت ها منطقی تر است.
دانشگاه های رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات
دانشگاه های رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات عمدتاً دانشگاه های فنی و مهندسی بزرگ کشور هستند، هرچند برخی دانشگاه های جامع هم این رشته را در دانشکده ی فنی خودشان ارائه می دهند. فهرست کامل و دقیق دانشگاه های هر سال را باید در دفترچه ی انتخاب رشته همان سال بررسی کرد، چون این فهرست هر سال ثابت نمی ماند. امکانات آزمایشگاهی و شبکه ی ارتباط با صنعت هم بین دانشگاه های ارائه دهنده فرق دارد، نکته ای که در کنار رتبه ی علمی دانشگاه ارزش بررسی دارد. برخی دانشگاه ها برای این رشته دوره های کارآموزی مشترک با شرکت های فناوری هم برگزار می کنند، فرصتی که می تواند مسیر ورود به بازار کار را بعد از فارغ التحصیلی کوتاه تر کند.
بازار کار رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات
رشد سریع حوزه های دیجیتال، از جمله انتخاب رشته با هوش مصنوعی و امنیت شبکه، باعث شده تقاضای بازار کار برای فارغ التحصیلان این رشته نسبت به گذشته بیشتر باشد. با این حال، بازار کار خوب به تنهایی دلیل کافی برای انتخاب یک رشته نیست و علاقه ی واقعی داوطلب به کار با سیستم های فناوری هم باید در نظر گرفته شود. بخشی از فارغ التحصیلان این رشته به جای استخدام سازمانی، مسیر کار پروژه ای یا دورکاری در شرکت های فناوری را انتخاب می کنند، مسیری که در سال های اخیر برای این حوزه رونق بیشتری پیدا کرده است.
جمع بندی
رشته فناوری اطلاعات و ارتباطات ترکیبی از مهارت فنی و کاربرد سازمانی است که می تواند مسیر شغلی روشنی داشته باشد. بررسی دقیق ظرفیت و دانشگاه های ارائه دهنده، پیش از ثبت اولویت در انتخاب رشته، تصمیم را مطمئن تر می کند. کسی که هم به کار فنی علاقه دارد و هم به تعامل سازمانی، معمولاً این رشته را رشته ای متعادل تر از انتخاب صرف مهندسی کامپیوتر یا مدیریت می یابد.