شوشتر در مقایسه با شهرهایی مثل تبریز یا اصفهان، شهر کوچک تری است، اما رتبه پذیرش رشته علوم تغذیه در دانشگاه علوم پزشکی آن، برخلاف انتظار بسیاری از داوطلبان، عددی رقابتی و نه چندان باز است. این نکته یکی از مواردی است که نشان می دهد اندازه شهر همیشه با سطح رقابت رشته های علوم پزشکی آن هم جهت نیست.
در ادامه می خوانید
رتبه ای که در دو سهمیه متفاوت ثبت شده
رتبه قبولی علوم تغذیه دانشگاه شوشتر در سهمیه منطقه یک تا رتبه کشوری 5143 و در سهمیه منطقه سه تا رتبه 6664 پذیرش داشته است. هر دوی این اعداد در مقایسه با دانشگاه هایی مثل تبریز که ظرفیت بزرگ تری دارند، رقم های پایین تر و در نتیجه رقابتی تری هستند؛ به بیان دیگر، برای قبولی در شوشتر باید رتبه بهتری نسبت به بسیاری از دانشگاه های بزرگ تر کشور داشت.
چرا شوشتر با وجود شهر کوچک این قدر رقابتی است
یکی از دلایل احتمالی این رقابت، وابستگی علمی و اعتباری این دانشگاه به مجموعه بزرگ تر علوم پزشکی جندی شاپور اهواز است که در منطقه خوزستان و جنوب کشور شناخته شده است. وقتی ظرفیت پذیرش یک رشته محدود باشد و در عین حال زیر چتر یک مجموعه علمی معتبر قرار بگیرد، رتبه لازم برای ورود می تواند حتی از دانشگاه های بزرگ تر با ظرفیت باز هم پایین تر بیاید.
درصد دروس متناسب با این سطح رقابت
حداقل درصد قبولی علوم تغذیه دانشگاه شوشتر با توجه به رتبه های 5143 و 6664، باید در سطحی نزدیک به داوطلبانی باشد که برای دانشگاه های علوم پزشکی رقابتی مثل اصفهان هم آماده می شوند؛ یعنی ترکیب درصدی زیست و شیمی باید به طور محسوس بالاتر از یک قبولی معمولی با رتبه بالای ده هزار قرار بگیرد.
مقایسه با دانشگاه های دیگر برای داوطلبانی که به این رتبه نمی رسند
داوطلبی که رتبه اش به بازه 5143 تا 6664 نزدیک نیست، نباید فورا امیدش را از این رشته قطع کند. رتبه قبولی علوم تغذیه دانشگاه کرمان که در سهمیه دیگری قرار دارد، می تواند گزینه بازتری برای همین داوطلب باشد، به خصوص کسی که به مناطق مرکزی و جنوب شرق کشور نزدیک تر است.
یاسوج، شهر دیگری با الگوی مشابه شوشتر
دانشگاه یاسوج، شهری با جمعیت نه چندان بزرگ، در سهمیه منطقه یک رتبه 4598 و در سهمیه منطقه سه رتبه 6874 را برای علوم تغذیه ثبت کرده است؛ اعدادی بسیار نزدیک به رتبه های 5143 و 6664 شوشتر در همین دو سهمیه. این هم پوشانی نشان می دهد رقابتی بودن شوشتر یک استثنای تکی نیست، بلکه الگویی است که دست کم در یک شهر دیگر با ویژگی های جمعیتی مشابه هم تکرار شده است. به نظر می رسد دانشگاه های علوم پزشکی کوچک تر که ظرفیت محدودی برای علوم تغذیه باز می کنند، اغلب به همین دلیل ظرفیت کم، رتبه پذیرش رقابتی تری نسبت به دانشگاه های بزرگ تر با ظرفیت باز پیدا می کنند.
راهبرد درصد برای رسیدن به رتبه های تک رقمی هزار
رسیدن به رتبه ای زیر شش هزار در زیرگروه دو تجربی، معمولا بدون درصد بالا در هر دو درس زیست و شیمی به دست نمی آید؛ این دو درس بیشترین ضریب و بیشترین تاثیر را در محاسبه رتبه این زیرگروه دارند. داوطلبی که هدفش شوشتر یا دانشگاهی با رتبه مشابه است، باید برنامه مطالعاتی خود را طوری بچیند که درصد این دو درس همیشه بالاتر از میانگین کلی داوطلبان زیرگروه دو باقی بماند، چون در این محدوده رتبه، حتی چند درصد افت در یکی از این دو درس می تواند رتبه نهایی را چند هزار رتبه عقب ببرد.
جمع بندی درباره جایگاه واقعی شوشتر
رتبه های 5143 و 6664 ثابت می کنند شوشتر، با وجود شهرت کمتر نسبت به قطب های بزرگ علوم پزشکی، یکی از رقابتی ترین مقصدهای علوم تغذیه در کشور است. داوطلبانی که این دانشگاه را دست کم می گیرند، ممکن است با غافلگیری در نتیجه انتخاب رشته روبه رو شوند. برای همین، توصیه عملی این است که شوشتر همیشه در کنار دانشگاه هایی با رتبه قبولی بازتر در دفترچه انتخاب رشته گذاشته شود، نه به عنوان تنها گزینه یک داوطلب با رتبه نامشخص.