مهندسی شیمی یکی از رشته های پرتقاضای گروه آزمایشی ریاضی و فیزیک است که تقریبا در همه دانشگاه های فنی و بسیاری از دانشگاه های جامع کشور تدریس می شود. همین گستردگی باعث شده حداقل درصد قبولی مهندسی شیمی از یک دانشگاه به دانشگاه دیگر تفاوت بسیار زیادی داشته باشد، و اعلام یک عدد واحد برای کل کشور نمی تواند تصویر درستی از واقعیت این رشته ارائه دهد.
در ادامه می خوانید
چرا این رشته در سطوح رقابتی متفاوتی پذیرش دارد
در حالی که دانشگاه های صنعتی برتر کشور برای مهندسی شیمی رقابت بسیار فشرده ای دارند و رتبه لازم برای قبولی در آن ها معمولا در محدوده چند هزار رتبه اول کشوری قرار می گیرد، بسیاری از دانشگاه های شهرستانی کوچک تر همین رشته را با رتبه های بسیار بازتری می پذیرند. این پراکندگی وسیع، مهندسی شیمی را به رشته ای تبدیل کرده که تقریبا برای هر سطح رتبه ای، حداقل یک گزینه دانشگاهی معقول در دسترس داوطلب قرار می دهد.
درصد دروس مهندسی شیمی سراسری در کارنامه های داوطلبان
مرور کارنامه های داوطلبان قبول شده در سال های اخیر نشان می دهد درصد دروس مهندسی شیمی سراسری در دروس شیمی و ریاضیات معمولا نقش تعیین کننده تری نسبت به سایر دروس اختصاصی دارد، به ویژه برای داوطلبانی که هدف شان دانشگاه های سطح بالاتر است. داوطلبی که درصد شیمی خود را در ماه های پایانی بالا می برد، معمولا جهش محسوسی در رتبه نهایی گروه ریاضی تجربه می کند.
رتبه لازم برای مهندسی شیمی بر اساس سطح دانشگاه
به جای جستجوی یک رتبه لازم برای مهندسی شیمی ثابت، داوطلب باید ابتدا سطح دانشگاه مورد نظر خود را مشخص کند: دانشگاه های صنعتی برتر، دانشگاه های جامع بزرگ، یا دانشگاه های شهرستانی کوچک تر. هر یک از این سه سطح، محدوده رتبه قبولی کاملا متفاوتی دارند، و مقایسه رتبه شخصی بدون در نظر گرفتن این سطح بندی، می تواند داوطلب را از گزینه های واقعا در دسترس خودش دور کند.
مقایسه با رشته های نزدیک در گروه ریاضی
داوطلبانی که هنوز بین چند رشته مهندسی مردد هستند، معمولا در کنار مهندسی شیمی به انتخاب رشته مهندسی صنایع هم فکر می کنند، چون این دو رشته از نظر گروه درسی و سطح رقابت در بسیاری از دانشگاه ها به هم نزدیک هستند. با این حال بازار کار و محتوای دروس تخصصی این دو رشته تفاوت های مهمی دارد، و انتخاب نباید فقط بر اساس نزدیکی رتبه لازم صورت بگیرد.
جمع بندی برای برنامه ریزی انتخاب رشته
بهترین رویکرد برای داوطلبان علاقه مند به مهندسی شیمی، تهیه فهرستی از چند دانشگاه در سطوح مختلف رقابتی، بر اساس رتبه واقعی و سهمیه خودشان، پیش از روز ثبت انتخاب رشته است. این کار باعث می شود داوطلب به جای محدود شدن به یک یا دو دانشگاه پرمتقاضی، از کل دامنه گزینه های در دسترس خود در سراسر کشور استفاده کند و شانس قبولی نهایی خود را در این رشته افزایش دهد.
بازار کار به عنوان یک معیار مکمل رتبه
در کنار رتبه لازم برای قبولی، بازار کار پس از فارغ التحصیلی هم یکی از معیارهایی است که داوطلبان علاقه مند به مهندسی شیمی باید در نظر بگیرند. فارغ التحصیلان این رشته معمولا در صنایع پتروشیمی، دارویی، و غذایی جذب می شوند، و شهرهایی که این صنایع در آن ها متمرکزتر هستند، گاهی فرصت های کارآموزی و اشتغال بهتری برای دانشجویان همان دانشگاه فراهم می کنند. توجه به این نکته می تواند در کنار رتبه لازم، به انتخاب دانشگاهی کمک کند که علاوه بر شانس قبولی، آینده شغلی مناسب تری هم داشته باشد. داوطلبی که از همین مرحله انتخاب رشته به فکر مسیر شغلی آینده خود است، معمولا با آگاهی بیشتری تصمیم می گیرد و کمتر دچار پشیمانی چند سال بعد از فارغ التحصیلی می شود، چون از ابتدا انتظار واقع بینانه تری از این رشته و بازار کار آن داشته است.