برخلاف مکانیک یا عمران که در ده ها دانشگاه کشور تدریس می شوند، مهندسی هوافضا تنها در تعداد محدودی دانشگاه صنعتی شناخته شده ارائه می شود. همین محدودیت جغرافیایی، رفتار دوره شبانه این رشته را از بقیه رشته های فنی مهندسی متمایز می کند.
در ادامه می خوانید
کارنامه مهندسی هوافضا نوبت دوم در دانشگاه های معدود
بررسی کارنامه مهندسی هوافضا نوبت دوم نشان می دهد چون این رشته تنها در دانشگاه هایی مانند امیرکبیر، خواجه نصیرالدین طوسی، شریف، فردوسی مشهد و چند دانشگاه دیگر تدریس می شود، داوطلب برای انتخاب دوره شبانه گزینه های جایگزین کمی دارد. این کمبود گزینه باعث می شود حتی نوبت دوم این رشته، رقابتی تر از رشته هایی با ظرفیت گسترده مانند مکانیک باقی بماند.
حداقل درصد و تفاوت نوبت دوم و سراسری مهندسی هوافضا
حداقل درصد مهندسی هوافضا نوبت دوم به شدت به دانشگاه خاص و سال پذیرش وابسته است و به دلیل تعداد کم دانشگاه های ارائه دهنده، نوسان سال به سال آن بیشتر از رشته های پرظرفیت است. تفاوت نوبت دوم و سراسری مهندسی هوافضا در همین نکته خلاصه می شود: وقتی گزینه های دانشگاهی کم است، فاصله رتبه لازم بین روزانه و شبانه همان دانشگاه هم معمولا کمتر از رشته هایی مانند عمران یا صنایع است، چون هر دو ظرفیت با تقاضای نسبتا مشابهی روبرو هستند.
شهریه نوبت دوم مهندسی هوافضا
شهریه نوبت دوم مهندسی هوافضا از همان جدول عمومی رشته های فنی و مهندسی پیروی می کند: مبلغ ثابت هر نیمسال حدود چهار تا هفت میلیون تومان و شهریه متغیر هر واحد درسی بین سیصد هزار تا یک میلیون و پانصد هزار تومان، طبق آخرین ارقام اعلام شده. با توجه به تجهیزات آزمایشگاهی خاص این رشته مانند تونل باد و آزمایشگاه سازه های هوایی، برخی دانشگاه ها هزینه های جانبی کارگاهی را هم جداگانه از داوطلب دریافت می کنند.
چرا محدودیت دانشگاهی مهم تر از عدد رتبه است
برای داوطلب علاقه مند به هوافضا، نکته کلیدی تر از خود عدد رتبه، شناخت دقیق فهرست دانشگاه های دارای این رشته و ظرفیت نوبت دوم هرکدام در دفترچه انتخاب رشته همان سال است، چون هر اشتباه در ثبت کد رشته می تواند به از دست رفتن یک فرصت کمیاب منجر شود. برای مقایسه، کارنامه مدیریت مالی نوبت دوم در رشته هایی با ظرفیت گسترده تر نشان می دهد که وقتی گزینه های دانشگاهی زیاد است، این ریسک کمتر احساس می شود.
گزینه های جایگزین برای داوطلب هوافضا
با توجه به محدود بودن دانشگاه های دارای مهندسی هوافضا، داوطلبی که رتبه اش برای هیچ کدام از گزینه های روزانه یا نوبت دوم این دانشگاه ها کافی نباشد، معمولا به سراغ رشته های نزدیک مانند مهندسی مکانیک با گرایش تبدیل انرژی یا مهندسی هوانوردی می رود، چون این رشته ها در ادامه مسیر شغلی همپوشانی قابل توجهی با هوافضا دارند. این نکته اهمیت بررسی چند گزینه هم زمان در فرم انتخاب رشته را نشان می دهد؛ داوطلب هوافضا نباید تنها به یک یا دو دانشگاه خاص امید ببندد، بلکه باید فهرست کامل دانشگاه های دارای این رشته و رشته های نزدیک به آن را همزمان در اولویت بندی خود بگنجاند.
صنعت هوافضا و محدودیت جغرافیایی اشتغال
صنعت هوافضای کشور عمدتا حول چند قطب صنعتی و پژوهشی مشخص شکل گرفته است، از جمله شرکت های وابسته به صنایع هوایی و مراکز پژوهشی مرتبط با دانشگاه های ارائه دهنده همین رشته. به همین دلیل، فارغ التحصیل مهندسی هوافضا اغلب در همان شهرهایی که دانشگاهش قرار داشته یا در چند قطب صنعتی مشخص دیگر جذب بازار کار می شود، نه در طیف گسترده ای از شهرهای کشور مانند فارغ التحصیل عمران یا مکانیک. این نکته برای داوطلبی که علاوه بر رتبه و شهریه، به محل زندگی آینده اش هم اهمیت می دهد، قابل توجه است.
به طور خلاصه، تصمیم گیری درباره نوبت دوم هوافضا باید با دقت بیشتری نسبت به رشته های پرظرفیت انجام شود، چون تعداد فرصت های موجود محدود است و جبران یک انتخاب اشتباه در انتخاب رشته سال بعد همیشه ساده نیست.