در دفترچه کنکور هنر، رشته ادبیات نمایشی معمولا در سایه رشته های اجرایی تر مثل بازیگری یا کارگردانی دیده می شود، با اینکه خودش پایه نظری و ادبی همان رشته هاست. انتخاب رشته ادبیات نمایشی ترکیبی از ادبیات، نمایشنامه نویسی و شناخت تئاتر است که برای کسی که عاشق نوشتن و تحلیل نمایش است، مسیر دقیقی محسوب می شود.
در ادامه می خوانید
محتوای درسی رشته ادبیات نمایشی
دانشجوی این رشته با تاریخ تئاتر جهان و ایران، اصول نمایشنامه نویسی، نقد آثار نمایشی و مبانی دراماتورژی آشنا می شود. برخلاف رشته های اجرایی هنر، تمرکز اصلی اینجا روی متن و تحلیل است، نه اجرای مستقیم روی صحنه، هرچند در برخی واحدها کار عملی محدود هم وجود دارد. واحدهایی از تاریخ ادبیات فارسی و آشنایی مقدماتی با سینما هم گاهی در برنامه درسی این رشته گنجانده می شود تا دید تحلیلی دانشجو محدود به یک رسانه نماند.
گرایش ها و دانشگاه های رشته ادبیات نمایشی
گرایش های رشته ادبیات نمایشی در کارشناسی معمولا یکپارچه است و نمایشنامه نویسی، تاریخ تئاتر و نقد ادبی نمایش را با هم پوشش می دهد. دانشگاه های رشته ادبیات نمایشی هم عمدتا دانشگاه های هنر معتبر کشور هستند که علاوه بر آزمون سراسری، معمولا آزمون عملی یا مصاحبه تخصصی هم برای پذیرش دارند.
ظرفیت پذیرش رشته ادبیات نمایشی
ظرفیت پذیرش رشته ادبیات نمایشی در مقایسه با کل داوطلبان کنکور هنر محدود است، چون هم تعداد دانشگاه های ارائه دهنده کم است و هم رقابت روی بخش عملی و مصاحبه بالاست. کسی که وارد این رشته می شود باید از قبل نمونه کار یا حداقل آشنایی جدی با متون نمایشی داشته باشد، چون مصاحبه ورودی معمولا همین آشنایی را با چند سوال ساده می سنجد. خیلی از پذیرفته شدگان همین رشته پیش از کنکور تجربه بازیگری یا کارگردانی آماتور هم داشته اند و همین پیشینه در جلسه مصاحبه به نفعشان تمام شده.
بازار کار رشته ادبیات نمایشی
فارغ التحصیل این رشته معمولا در مسیرهایی مثل نمایشنامه نویسی، نقد تئاتر، دراماتورژی برای گروه های نمایشی یا تدریس ادبیات نمایشی در دانشگاه ادامه فعالیت می دهد. بخشی از فارغ التحصیلان هم وارد حوزه فیلمنامه نویسی می شوند، چون مهارت ساختار روایی که در این رشته یاد می گیرند، کاربرد مستقیم در نگارش فیلمنامه هم دارد.
چه کسی برای ادبیات نمایشی مناسب است
این رشته مناسب داوطلبی است که از خواندن نمایشنامه و تحلیل شخصیت و ساختار روایی لذت می برد، حتی اگر خودش هیچ وقت روی صحنه بازی نکرده باشد. برخلاف تصور رایج، لازم نیست داوطلب حتما تجربه بازیگری یا کارگردانی داشته باشد؛ چیزی که بیشتر اهمیت دارد، عادت به مطالعه جدی متون نمایشی و توانایی تحلیل آن هاست. کسی که فقط عاشق فضای تئاتر است ولی از نوشتن و مطالعه طولانی خسته می شود، احتمالا در دروس نظری این رشته با مشکل مواجه می شود.
آمادگی برای مصاحبه و آزمون عملی
پیش از مصاحبه ورودی، بهتر است داوطلب چند نمایشنامه شناخته شده ایرانی و جهانی را با دقت خوانده باشد و بتواند درباره ساختار، شخصیت پردازی و پیام آن ها صحبت کند. آشنایی مختصر با تاریخچه تئاتر ایران و چند جریان مهم تئاتر جهان هم معمولا در مصاحبه به عنوان یک امتیاز اضافه دیده می شود. تمرین پاسخ دادن به سوال های تحلیلی، به جای صرفا حفظ کردن اطلاعات، آمادگی واقعی تری برای این مرحله ایجاد می کند. نوشتن یک نمایشنامه کوتاه یا حتی چند صحنه ساده پیش از مصاحبه هم می تواند تصویر روشن تری از توانایی داوطلب در ذهن هیئت مصاحبه کننده بسازد، حتی اگر آن متن هیچ وقت اجرا نشود.
جمع بندی
ادبیات نمایشی برای کسی که واقعا با تئاتر و نوشتن نمایشنامه زندگی می کند، یک انتخاب رشته منطقی و نه احساسی است. برای اطمینان از اعتبار مدرک دانشگاه روزانه ای که انتخاب می کنید و مقایسه اش با گزینه انتخاب رشته دانشگاه آزاد با رتبه خوب، بهتر است هر دو مسیر را قبل از ثبت نهایی کنار هم بگذارید.