یکی از سوال هایی که تقریبا هر داوطلب گروه تجربی قبل از انتخاب رشته می پرسد این است: طول مدت تحصیل دندانپزشکی چقدر است؟ جواب کوتاه، چیزی حدود هفت تا هشت سال است، اما این عدد به تنهایی همه ی ماجرا را نشان نمی دهد.
در ادامه می خوانید
سال های تحصیل دندانپزشکی عمومی
سال های تحصیل دندانپزشکی عمومی معمولا شش سال است، اما در عمل خیلی از دانشجوها این دوره را در شش سال و نیم تا هفت سال تمام می کنند. دلیلش هم واحدهای عملی سنگین در سال های آخر است که زمان بیشتری از برنامه ی رسمی می گیرد. برای دانشجویانی که موازی با درس، فعالیت جانبی هم دارند، همین شش سال گاهی به هفت سال کامل می رسد، بدون اینکه لزوما درسی افتاده باشند.
برنامه درسی دندانپزشکی در هر مقطع
برنامه درسی دندانپزشکی از دو بخش اصلی تشکیل شده: دو تا سه سال اول بیشتر تئوری و علوم پایه است، شبیه به سال های اول پزشکی، و از نیمه ی دوم، واحدهای عملی و کار روی بیمار شروع می شود که تا پایان دوره ادامه دارد. همین بخش عملی است که بار اصلی زمان دوره را تعیین می کند. در بخش علوم پایه، دروسی مثل آناتومی، فیزیولوژی و بافت شناسی دهان و دندان تدریس می شود؛ در بخش بالینی، دانشجو به ترتیب وارد کلینیک های ترمیمی، اندو، پروتز و جراحی می شود و برای هر بیمار باید مراحل درمان را زیر نظر استاد کامل کند، که همین روند گاهی سرعت پیشرفت را کندتر از برنامه ی رسمی دانشگاه می کند.
دندانپزشکی تخصصی و طول تحصیل بیشتر
برای خیلی از فارغ التحصیلان دندانپزشکی عمومی، مسیر تحصیل همان جا تمام نمی شود. ادامه تحصیل در مقطع تخصص، از طریق آزمون جداگانه ی دستیاری دندانپزشکی، سه تا چهار سال دیگر به این مسیر اضافه می کند. رشته های تخصصی مثل ارتودنسی، جراحی فک و صورت، اندودانتیکس یا پروتزهای دندانی، هرکدام بازار کار و سبک زندگی متفاوتی دارند؛ برای همین تصمیم برای تخصص گرفتن باید بعد از شناخت دقیق این تفاوت ها گرفته شود، نه فقط بر اساس اسم پرطرفدار یک رشته.
تفاوت طول تحصیل دندانپزشکی و پزشکی عمومی
پزشکی عمومی هم مثل دندانپزشکی یک دوره ی پیوسته است، اما بعد از فارغ التحصیلی، بیشتر پزشکان عمومی مستقیم وارد طرح می شوند، در حالی که خیلی از دندانپزشکان زودتر تصمیم می گیرند بین رفتن به سمت تخصص یا شروع فعالیت عمومی یکی را انتخاب کنند. همین تفاوت در مسیر بعد از فارغ التحصیلی باعث می شود مقایسه ی ساده ی طول تحصیل این دو رشته، بدون در نظر گرفتن مسیر بعدی هرکدام، تصویر کاملی به داوطلب ندهد.
مدت زمان طرح دندانپزشکی
بعد از فارغ التحصیلی، نوبت به تعهدات قانونی می رسد. مدت زمان طرح دندانپزشکی بسته به منطقه ی محل خدمت متفاوت است، اما معمولا بین یک تا دو سال طول می کشد. این یعنی از روز ورود به دانشگاه تا روز آزاد شدن کامل برای کار مستقل، می تواند تا هشت سال یا کمی بیشتر زمان ببرد. در برخی مناطق محروم، مدت طرح کوتاه تر تعریف می شود تا انگیزه ی حضور دندانپزشکان در آن مناطق بیشتر شود؛ همین تفاوت منطقه ای، یکی از عواملی است که مدت دقیق طرح هر فرد را مشخص می کند.
عواملی که طول دوره را بیشتر می کنند
طول واقعی تحصیل دندانپزشکی برای همه ی دانشجوها یکسان نیست. افتادن در یک درس بالینی سنگین، کمبود بیمار برای تکمیل تعداد لازم پرونده های درمانی، یا نیاز به تکرار یک ترم عملی، هرکدام می تواند چند ماه تا یک ترم کامل به طول دوره اضافه کند. به همین دلیل، برنامه ریزی واقع بینانه برای این رشته باید همان هفت تا هشت سال معمول را به عنوان کف در نظر بگیرد، نه سقف.
جمع بندی
دندانپزشکی یکی از طولانی ترین مسیرهای تحصیلی گروه تجربی است، پس تصمیم برای این رشته باید با شناخت کامل زمان بندی آن گرفته شود. بررسی رتبه لازم برای قبولی کنکور در این رشته و مشورت با یک مشاور خوب کنکور پیش از انتخاب رشته کمک می کند مسیر واقع بینانه تری انتخاب کنید؛ همان مسیری که سال ها بعد، وقتی نوبت به راه اندازی مطب و حتی خرید صندلی پزشکی می رسد، نتیجه اش را نشان می دهد.