خیلی از داوطلبانی که به رشته نوازندگی موسیقی ایرانی علاقه دارند، تصورشان این است که کنکور هنر فقط شامل چند درس کتبی مثل بقیه رشته هاست و کافی است روی تئوری موسیقی و درک عمومی هنری تمرکز کنند. اما واقعیت کنکور عملی نوازندگی موسیقی ایرانی 1406 این است که بخش قابل توجهی از سرنوشت پذیرش، بیرون از جلسه آزمون کتبی و روی صحنه اجرای زنده با ساز تخصصی داوطلب رقم می خورد.
آیا رشته نوازندگی موسیقی ایرانی آزمون عملی دارد
آیا رشته نوازندگی موسیقی ایرانی آزمون عملی دارد پاسخش قطعا مثبت است. این رشته، مثل بازیگری، نقاشی، طراحی صحنه و چند رشته دیگر گروه هنر، جزو رشته هایی است که علاوه بر آزمون کتبی عمومی و اختصاصی، یک آزمون عملی جداگانه هم دارد. در این آزمون داوطلب باید با ساز تخصصی خودش، که از میان سازهای ایرانی مثل تار، سه تار، سنتور، کمانچه، نی یا سازهای دیگر انتخاب کرده، در برابر هیات داوران اجرای زنده داشته باشد. نمره این بخش کاملا مجزا از نمره دروس کتبی محاسبه می شود و در نهایت با هم ترکیب می شوند تا رتبه نهایی داوطلب در همین زیررشته مشخص شود. معمولا بیش از یک داور روی صحنه حضور دارد تا ارزیابی به قضاوت یک نفر محدود نشود، و هر داور جداگانه به تسلط فنی، دقت اجرا و حس موسیقایی داوطلب نمره می دهد که در پایان میانگین گرفته می شود.
شرایط آزمون عملی نوازندگی ایرانی
شرایط آزمون عملی نوازندگی ایرانی معمولا شامل دو بخش می شود: تسلط فنی روی ساز انتخابی و آشنایی با ردیف موسیقی ایرانی به عنوان مرجع اصلی اجرا. داوطلب باید بتواند بخشی از ردیف یا قطعه ای مشخص را با دقت در کوک، ریتم و حالت اجرایی سنتی همان ساز اجرا کند، نه صرفا یک قطعه دلخواه. تاریخ دقیق برگزاری این آزمون عملی و شهرهایی که در آنها برگزار می شود، هر سال بعد از ثبت نام و همراه با دفترچه راهنمای گروه هنر اعلام می شود، بنابراین داوطلبان باید همان اطلاعیه رسمی سال 1406 را برای برنامه ریزی دقیق زمانی پیگیری کنند، نه اطلاعات سال های قبل را ملاک بگذارند. یک نکته عملی این است که داوطلب معمولا هم امکان اجرای یک قطعه از پیش آماده شده را دارد و هم ممکن است از او خواسته شود بخش کوتاهی را همان لحظه و بدون آمادگی قبلی اجرا کند، تا میزان تسلط واقعی او روی ساز، نه فقط توانایی حفظ کردن یک قطعه، سنجیده شود.
منابع کنکور عملی موسیقی ایرانی
منابع کنکور عملی موسیقی ایرانی را نباید فقط به تمرین روزانه ساز محدود کرد. آشنایی نظری با ردیف های اصلی موسیقی ایرانی، تسلط بر آموزش سلفژ و درک ریتم های سنتی، و توانایی نت خوانی سریع همگی بخشی از آماده سازی کامل هستند. خیلی از داوطلبان قوی از نظر فنی روی ساز، فقط به این دلیل نمره پایین تری می گیرند که در بداهه نوازی یا اجرای بخشی که از قبل آماده نکرده بودند دچار مشکل شده اند. برای همین بهتر است تمرین با یک مربی آشنا به فضای کنکور هنر، که می داند داوران دقیقا روی چه جزئیاتی حساس هستند، جایگزین تمرین کاملا شخصی و بدون بازخورد شود. یک عادت ساده اما موثر، ضبط تمرین های روزانه و گوش دادن دوباره به آنهاست، چون داوطلب معمولا خطاهای ریتمیک یا کوک نامناسب خودش را در لحظه اجرا متوجه نمی شود و فقط با شنیدن دوباره ضبط، آن اشتباهات قابل اصلاح می شوند.
جمع بندی
در نهایت، داوطلبی که مسیر نوازندگی موسیقی ایرانی را جدی دنبال می کند باید از همین حالا هم زمان به دو مسیر فکر کند: درس های کتبی گروه هنر و تمرین مستمر عملی. پیش از ثبت نام هم بد نیست بخش انتخاب رشته نوازندگی موسیقی ایرانی را مرور کند تا بداند این رشته در کدام دانشگاه ها و با چه ظرفیتی ارائه می شود، و در کنار آن جایگاه این رشته را در میان رشته های زیرگروه هنر بشناسد تا در صورت نیاز، انتخاب های جایگزین منطقی هم برای فهرست خودش داشته باشد.