مهندسی خط و سازه های ریلی یکی از رشته های تخصصی و کم شمار گروه ریاضی است که تنها در چند دانشگاه کشور از جمله دانشگاه اصفهان ارائه می شود. شناخت درست این رشته، پیش از قرار دادن آن در دفترچه انتخاب رشته، از حدس زدن رتبه قبولی آن مهم تر است. بسیاری از داوطلبان اصلا با نام کامل این رشته و کاربردهای عملی آن آشنا نیستند، در حالی که همین نبود شناخت به طور غیرمستقیم روی رقابت و رتبه لازم برای پذیرش اثر می گذارد.
معرفی رشته مهندسی خط و سازه های ریلی دانشگاه اصفهان
این رشته زیرمجموعه مهندسی عمران با گرایش راه آهن محسوب می شود و برخلاف رشته های پرمتقاضی مثل برق یا کامپیوتر، تعداد داوطلبانی که آن را در اولویت های اول دفترچه انتخاب رشته قرار می دهند محدود است. همین کم شمار بودن متقاضیان باعث می شود ظرفیت پذیرش مهندسی خط و سازه های ریلی دانشگاه اصفهان هرسال به سختی پر شود و رتبه قبولی مهندسی خط و سازه های ریلی دانشگاه اصفهان معمولا در محدوده ای بازتر از رشته های اصلی مهندسی همان دانشگاه باقی بماند. دروس این رشته ترکیبی از مهندسی عمران پایه و مباحث تخصصی خط آهن و سازه های ریلی است، از جمله طراحی مسیر، مکانیک خاک و مقاومت مصالح مرتبط با زیرسازی خطوط ریلی. دانشجویان این رشته در کنار دروس عمومی مهندسی عمران، واحدهای تخصصی مرتبط با ایمنی و نگهداری خطوط ریلی را هم می گذرانند.
چرا کارنامه قبولی این رشته کمتر منتشر می شود
کارنامه قبولی مهندسی خط و سازه های ریلی دانشگاه اصفهان برخلاف رشته هایی مثل پزشکی یا برق، به صورت گسترده و منظم در منابع عمومی منتشر نمی شود، چون حجم پذیرفته شدگان هر سال بسیار کم است و نمونه کارنامه کافی برای انتشار آماری دقیق جمع نمی شود. به همین دلیل داوطلبان علاقه مند بهتر است به جای دنبال کردن یک رقم ثابت، روند کلی رشته های مشابه عمرانی همان دانشگاه را مبنای برآورد خود قرار دهند و انتظار یک رتبه دقیق و قطعی برای این رشته خاص نداشته باشند. حتی در منابع تخصصی مشاوره کنکور هم معمولا این رشته در کنار چند رشته کم متقاضی دیگر عمران در یک ردیف مشترک قرار می گیرد، نه با یک جدول رتبه اختصاصی و مستقل.
عواملی که روی رتبه لازم این رشته اثر می گذارند
رتبه لازم مهندسی خط و سازه های ریلی دانشگاه اصفهان تحت تاثیر چند عامل قرار دارد؛ از جمله میزان شناخت داوطلبان از بازار کار راه آهن، تعداد رشته محل های هم زمان در دفترچه، و سهمیه منطقه ای که داوطلب در آن ثبت نام کرده است. رشته مشابهی مثل انتخاب رشته مهندسی ماشین های ریلی هم از همین الگو پیروی می کند و معمولا با رتبه های بازتر از رشته های عمران عمومی پذیرش انجام می دهد. کم بودن آگاهی عمومی درباره این رشته های تخصصی، خودش یکی از دلایل اصلی باز ماندن رتبه پذیرش آن هاست. تعداد دانشگاه هایی که این رشته را ارائه می دهند هم به شمار انگشتان دست است، موضوعی که دایره انتخاب داوطلب را نسبت به رشته های پرشمارتر مثل عمران عمومی محدودتر می کند.
بازار کار و چشم انداز رشته
از نظر بازار کار، فارغ التحصیلان این رشته معمولا در پروژه های توسعه خطوط ریلی، متروی شهری و شرکت های پیمانکار زیرساخت جذب می شوند، حوزه ای که در سال های اخیر با گسترش پروژه های ریلی کشور رشد کرده است. همین چشم انداز شغلی، در کنار رتبه لازم نسبتا در دسترس تر این رشته نسبت به رشته های پرمتقاضی تر، آن را برای داوطلبانی که به حوزه زیرساخت و حمل و نقل علاقه دارند گزینه ای قابل بررسی نگه می دارد. داوطلبانی که به دنبال تضمین قبولی در یک رشته فنی دولتی هستند، می توانند این رشته را در کنار چند گزینه عمرانی دیگر در دفترچه خود بگنجانند. رشد شبکه مترو در کلان شهرها و پروژه های راه آهن برون شهری، تقاضای بلندمدت برای این تخصص را نسبت به بسیاری از رشته های عمرانی سنتی پایدارتر نگه داشته است.