دانشکده فنی دانشگاه تهران قدیمی ترین دانشکده فنی کشور است و مهندسی برق در آن، از نظر تعداد اساتید، ارتباط صنعتی و شهرت علمی، جایگاهی در ردیف نخست دانشگاه های دولتی دارد.
در ادامه می خوانید
دانشکده فنی دانشگاه تهران و رشته مهندسی برق
رشته مهندسی برق روزانه تهران با گرایش های قدرت، الکترونیک، کنترل و مخابرات در دانشکده فنی ارائه می شود و هر سال میان انتخاب اول تا سوم اکثر داوطلبان برتر گروه ریاضی قرار می گیرد. قرار گرفتن در پایتخت و نزدیکی به صنایع بزرگ برق و انرژی، یکی از دلایل اصلی محبوبیت پایدار این رشته است.
جایگاه دانشکده فنی در ساختار کلی دانشگاه تهران
دانشکده فنی دانشگاه تهران در طول دهه های گذشته به چند دانشکده تخصصی تر، از جمله دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، تقسیم شده است. این تفکیک باعث شده منابع پژوهشی و آزمایشگاهی به طور مشخص تری در اختیار هر گرایش قرار گیرد، ساختاری که در مقایسه با دانشگاه هایی که برق را در یک دانشکده عمومی تر مهندسی نگه داشته اند، تمرکز بیشتری روی این رشته خاص فراهم می کند.
رتبه قبولی مهندسی برق تهران چند است
بر اساس آخرین کارنامه های موجود، رتبه قبولی مهندسی برق دانشگاه تهران در سهمیه منطقه یک نزدیک به رتبه 99 کشوری بوده است. این رقم نشان می دهد برق تهران هرچند در رقابت با دانشگاه شریف قرار دارد، اما فاصله چندانی هم با آن ندارد و همچنان یکی از دو یا سه گزینه نخست داوطلبان برتر ریاضی محسوب می شود.
کارنامه قبولی و حداقل درصد لازم
کارنامه قبولی برق دانشگاه تهران معمولا درصدهای بالا در دروس ریاضیات گسسته، فیزیک و شیمی را نشان می دهد. حداقل درصد قبولی مهندسی برق تهران ثابت نیست و از سالی به سال دیگر بسته به سطح سوالات و تعداد داوطلبان تغییر می کند، اما تحلیل کارنامه های اخیر نشان می دهد فاصله دانش آموزان مرزی با میانگین پذیرفته شدگان معمولا اندک است.
ظرفیت پذیرش و ترکیب سهمیه ها
ظرفیت این رشته در دانشگاه تهران هر سال با تغییرات جزئی همراه است و بخشی از آن به سهمیه های ایثارگری و مناطق اختصاص می یابد. همین موضوع باعث می شود رتبه قبولی سهمیه آزاد منطقه یک، که بیشترین رقابت را دارد، معمولا سخت گیرانه تر از میانگین کل ظرفیت باشد.
بخشی از ظرفیت کل این رشته نیز هر سال به دانشجویان انتقالی یا مهمان از دانشگاه های دیگر اختصاص می یابد، موضوعی که به طور غیرمستقیم بر تعداد صندلی های در دسترس برای داوطلبان جدید هم اثر می گذارد.
چه کسانی معمولا در این محدوده رتبه قرار می گیرند
داوطلبانی که به رتبه نزدیک به صد کشوری در منطقه یک می رسند، معمولا در طول دوران دبیرستان نمرات پیوسته بالایی در دروس ریاضی و فیزیک داشته اند و از اواخر پایه یازدهم برنامه جمع بندی مشخصی را دنبال کرده اند. تحلیل کارنامه های این محدوده رتبه نشان می دهد فاصله درصد دروس تخصصی میان نفرات این بازه معمولا بسیار کم است، به همین دلیل حتی چند درصد بهبود در فیزیک یا ریاضیات می تواند رتبه نهایی را به شکل محسوسی جابه جا کند.
همین حساسیت است که باعث می شود بسیاری از مشاوران کنکور، برای داوطلبان این محدوده رتبه، به جای تمرکز صرف روی تعداد تست زده شده، روی افزایش دقت و کاهش خطای بی توجهی در پاسخ دهی تاکید کنند.
سوالاتی که داوطلبان درباره این رتبه می پرسند
بسیاری از داوطلبان می پرسند آیا رتبه ای نزدیک به صد کشوری در منطقه یک، بدون سهمیه خاص، برای این رشته کافی است. پاسخ به این پرسش هر سال متاثر از تعداد دقیق داوطلبان هم رتبه و انتخاب های آنان است، به همین دلیل نگاه به روند چند ساله، نه فقط یک کارنامه، تصویر واقع بینانه تری از شانس قبولی به دست می دهد.
مقایسه با سایر دانشگاه های برتر برق
در مقایسه با دانشگاه هایی مثل شریف در رتبه های بسیار بالا، یا رتبه قبولی مهندسی برق دانشگاه شیراز در رتبه های پایین تر، برق تهران در میانه این طیف قرار می گیرد. رشته ای که هم رقابت بالایی دارد و هم به اندازه کافی در دسترس داوطلبان برتر منطقه یک و برخی رتبه های خوب مناطق دیگر است، ویژگی که آن را از بسیاری از دانشگاه های دیگر متمایز می کند.