کارنامه داوطلبانی که در رشته مهندسی برق پذیرفته می شوند معمولا دو عدد کلیدی دارد؛ درصد دروس تخصصی و رتبه نهایی، و رابطه این دو برای بسیاری از داوطلبان روشن نیست. حداقل درصد قبولی مهندسی برق به تنهایی نمی تواند شانس پذیرش را نشان دهد، چون همان درصد در سال های مختلف می تواند به رتبه های متفاوتی منجر شود. این سردرگمی زمانی بیشتر می شود که داوطلب کارنامه خود را با کارنامه های منتشرشده در فضای مجازی مقایسه می کند، بدون آن که از سهمیه و منطقه دقیق آن کارنامه ها مطلع باشد.
رتبه لازم در دانشگاه های شاخص برق
بر اساس آخرین کارنامه های منتشرشده، پذیرش سهمیه روزانه دانشگاه صنعتی شریف در این رشته برای داوطلبان منطقه یک تا رتبه ای نزدیک به 43 محدود بوده و دانشگاه تهران در همان منطقه با رتبه ای نزدیک به 214 در رده بعدی قرار گرفته است. این دو عدد نشان می دهد رقابت برای سهمیه روزانه دانشگاه های شناخته شده در این رشته همچنان در سطح بسیار بالایی از رقابت داوطلبان گروه ریاضی باقی مانده است. دانشگاه های دیگری مانند صنعتی امیرکبیر و صنعتی اصفهان نیز از جمله مراکز شناخته شده برای این رشته هستند و رتبه لازم برای آن ها معمولا اندکی بازتر از دو دانشگاه یادشده است. این سطح از رقابت نشان می دهد رشته مهندسی برق، در کنار رشته هایی مانند کامپیوتر، همچنان از پرتقاضاترین رشته های زیرگروه ریاضی برای داوطلبان با رتبه های برتر است.
رابطه درصد دروس تخصصی با رتبه نهایی
درصد دروس مهندسی برق سراسری در دروس تخصصی مانند ریاضیات و فیزیک معمولا وزن بیشتری نسبت به دروس عمومی در محاسبه رتبه نهایی دارد. به همین دلیل دو داوطلب با درصد کل نزدیک به هم، اگر ترکیب درصد دروس تخصصی و عمومی آن ها متفاوت باشد، می توانند رتبه های کاملا متفاوتی کسب کنند. برای همین صرف مقایسه درصد کل کارنامه با کارنامه های منتشرشده دیگران، بدون توجه به ترکیب دروس، تصویر دقیقی از جایگاه واقعی داوطلب به دست نمی دهد. به همین دلیل توصیه می شود داوطلب به جای تمرکز صرف بر درصد کل، درصد هر درس را جداگانه با کارنامه های موفق مقایسه کند تا نقاط قوت و ضعف واقعی خود را بشناسد. برخی داوطلبان با تمرکز زیاد بر درس های عمومی، درصد کل بالایی کسب می کنند اما به دلیل ضعف در دروس تخصصی، رتبه ای پایین تر از انتظار به دست می آورند.
چرا این آستانه هر سال ثابت نمی ماند
رتبه لازم برای مهندسی برق در دانشگاه های شاخص هر سال کمی جابه جا می شود، چون این رتبه نتیجه رقابت میان تمام داوطلبان همان سال است، نه یک استاندارد ثابت از پیش تعیین شده. تغییر تعداد داوطلبان، تغییر سطح دشواری آزمون و حتی تغییر ظرفیت پذیرش دانشگاه ها می تواند این آستانه را از سالی به سال دیگر جابه جا کند. به همین دلیل مقایسه کارنامه با چند سال اخیر، نه فقط یک سال، تصویر واقع بینانه تری ارائه می دهد. همچنین تغییر در ضرایب دروس یا شیوه طراحی سوالات از سالی به سال دیگر می تواند بر رابطه میان درصد و رتبه اثر بگذارد، حتی اگر تعداد داوطلبان تغییر چندانی نکرده باشد. به همین دلیل نمی توان آستانه امسال را بدون بررسی، عینا برای برنامه ریزی سال آینده به کار برد.
نکاتی برای بررسی کارنامه خودتان
برای بررسی دقیق تر کارنامه خود، بهتر است داوطلب رتبه منطقه ای و رتبه کشوری خود را با کارنامه های داوطلبان پذیرفته شده در دانشگاه مدنظرش در چند سال اخیر مقایسه کند. توجه به دانشگاه های نه چندان معروف تر نیز می تواند مفید باشد؛ برای نمونه بررسی جداگانه دانشگاهی مانند کارنامه روزانه مهندسی برق خواجه نصیرالدین طوسی در کنار دانشگاه های بزرگ تر، می تواند گزینه های واقع بینانه تری پیش روی داوطلب قرار دهد. استفاده از چند کارنامه واقعی به جای یک نمونه واحد، تصویر قابل اعتمادتری از دامنه احتمالی رتبه در اختیار داوطلب قرار می دهد. در کنار مقایسه عددی، بررسی گرایش های مختلف این رشته در دانشگاه های گوناگون نیز می تواند به داوطلب در انتخاب دانشگاه متناسب با علایق خود کمک کند.
