در میان زیرگروه های کنکور هنر، نوازندگی موسیقی ایرانی یکی از معدود رشته هایی است که علاوه بر آزمون سراسری، به آزمون عملی نوازندگی ساز هم وابسته است، موضوعی که رتبه نهایی داوطلب را به شکل متفاوتی نسبت به رشته های صرفا تئوری شکل می دهد. همین ترکیب دو مرحله ای باعث می شود رتبه قبولی این رشته را نتوان تنها بر اساس درصد دروس عمومی و اختصاصی تفسیر کرد.
در ادامه می خوانید
رتبه قبولی در دانشگاه هنر تهران
بر اساس کارنامه های سال 1405، رتبه قبولی رشته نوازندگی موسیقی ایرانی در دانشگاه هنر تهران که معتبرترین مرکز این رشته در کشور محسوب می شود، تا رتبه هزار و دویست هم پذیرش داشته است. این رقم برای رتبه قبولی موسیقی ایرانی روزانه در سهمیه دولتی این دانشگاه ثبت شده و نشان می دهد با وجود ماهیت تخصصی و هنری این رشته، رتبه کنکور همچنان نقش تعیین کننده ای در کنار آزمون عملی دارد.
پردیس خودگردان و تفاوت رتبه آن
برای داوطلبانی که به دانشگاه هنر تهران نمی رسند، پردیس خودگردان دانشگاه هنر شیراز مسیر جایگزینی است که در کارنامه های همان سال، رتبه قبولی آن تا حدود چهار هزار و هشتصد هم گسترش پیدا کرده است. فاصله نزدیک به سه هزار و ششصد رتبه ای میان دو مسیر نشان می دهد پرداخت شهریه در این رشته هم مثل رشته های فنی، می تواند اثر قابل توجهی بر کاهش رقابت رتبه ای داشته باشد.
درصد آزمون عملی و اختصاصی
درصد قبولی نوازندگی موسیقی ایرانی برخلاف رشته های نظری، فقط به درصد دروس عمومی و تخصصی کتبی محدود نمی شود و نمره آزمون عملی نوازندگی ساز هم در تراز نهایی داوطلب لحاظ می شود. داوطلبی که در آزمون عملی نمره بالایی کسب کند، می تواند حتی با درصد متوسط در دروس عمومی هم در جمع پذیرفته شدگان قرار بگیرد، ترکیبی که این رشته را از اغلب رشته های زیرگروه ریاضی و تجربی متمایز می کند.
کارنامه های اخیر و روند 1406
چون چرخه کنکور 1406 هنوز به پایان نرسیده، کارنامه قبولی موسیقی ایرانی 1406 هنوز به طور کامل منتشر نشده و ارقام این مطلب بر اساس آخرین کارنامه های قبولی کامل شده تنظیم شده است. روند چند سال اخیر نشان می دهد ظرفیت این رشته در دانشگاه هنر تهران تغییر چندانی نداشته، به همین دلیل بازه رتبه یادشده می تواند مبنای نسبتا قابل اعتمادی برای برنامه ریزی داوطلبان امسال هم باشد.
مقایسه با نوازندگی موسیقی جهانی
داوطلبانی که مردد میان دو گرایش نوازندگی هستند، معمولا رتبه قبولی رشته نوازندگی موسیقی جهانی را هم در کنار موسیقی ایرانی بررسی می کنند، چون این دو گرایش هرچند از نظر ساختار آزمون شباهت زیادی دارند، از نظر تعداد داوطلب و سازهای مورد پذیرش تفاوت های مشخصی با هم دارند. انتخاب میان این دو مسیر معمولا بیشتر به نوع ساز و پیشینه آموزشی داوطلب برمی گردد تا صرفا تفاوت رتبه قبولی آن ها.
مسیر شغلی فارغ التحصیلان نوازندگی ایرانی
فارغ التحصیلان نوازندگی موسیقی ایرانی معمولا مسیرهای شغلی متنوعی از تدریس در آموزشگاه های موسیقی گرفته تا اجرای زنده در گروه های ارکستر سنتی و همکاری با مراکز فرهنگی پیدا می کنند. برخلاف تصور رایج که این رشته را صرفا به هنرمندی محدود می داند، بسیاری از فارغ التحصیلان در کنار نوازندگی، وارد حوزه آهنگسازی یا تدوین موسیقی برای رسانه های صوتی و تصویری هم می شوند. همین تنوع مسیر شغلی، یکی از دلایلی است که با وجود رقابت سنگین رتبه ای، هرسال داوطلبان زیادی همچنان این رشته را به عنوان اولویت اول کنکور هنر انتخاب می کنند.
پیش نیاز آموزشی و سن شروع یادگیری
داوطلبان این رشته معمولا سال ها پیش از کنکور، آموزش نوازندگی ساز موردنظر خود را زیر نظر مدرسان خصوصی یا در آموزشگاه های موسیقی شروع کرده اند، چون آزمون عملی سطح مهارتی می طلبد که در چند ماه پایانی سال کنکور قابل کسب نیست. همین پیش نیاز طولانی مدت باعث می شود جمعیت داوطلبان این رشته نسبت به رشته های صرفا تئوری محدودتر باشد، هرچند رقابت میان همین جمعیت محدود هم به اندازه رشته های پرجمعیت تر فشرده است. داوطلبی که به تازگی به این رشته علاقه مند شده، باید بداند فاصله گرفتن از هم رده هایی که سال ها تمرین کرده اند، در یک بازه کوتاه به آسانی ممکن نیست.