رشد بی برنامه ی شهرها، از ترافیک تا کمبود فضای سبز، بخشی از مسائلی است که حل آن ها به متخصصان رشته مهندسی شهر سازی سپرده می شود.
این رشته، برخلاف تصور رایج، فقط درباره طراحی زیبای خیابان ها نیست و بخش بزرگی از آن به تحلیل داده های جمعیتی و برنامه ریزی بلندمدت برمی گردد.
در ادامه می خوانید
رشته مهندسی شهر سازی چه می آموزد
رشته مهندسی شهر سازی ترکیبی از دروس برنامه ریزی شهری، طراحی فضاهای عمومی، حقوق و مقررات شهرسازی، و آشنایی با نقشه های جامع شهری است. دانشجوی این رشته یاد می گیرد چطور رشد یک شهر را از نظر مسکن، حمل و نقل و خدمات عمومی هدایت کند.
این رشته از نظر محتوا با انتخاب رشته مهندسی شهرسازی در برخی دانشگاه ها هم پوشانی دارد، اما در بعضی مراکز به صورت گرایش مستقل از معماری ارائه می شود. برخی دانشگاه ها هم آن را در قالب یک گرایش از رشته عمران یا معماری ارائه می دهند، نه یک رشته کاملاً جدا.
در کنار دروس نظری، بخشی از واحدهای این رشته به صورت کارگاهی و پروژه محور برگزار می شود، جایی که دانشجویان روی یک محدوده واقعی شهری، طرح پیشنهادی خودشان را برای بهبود کاربری زمین یا شبکه معابر ارائه می دهند.
بازار کار و فرصت های شغلی رشته مهندسی شهر سازی
بازار کار رشته مهندسی شهر سازی عمدتاً در شهرداری ها، سازمان های برنامه ریزی منطقه ای، و شرکت های مشاور طرح های توسعه شهری تعریف می شود. فارغ التحصیل این رشته می تواند در تدوین طرح های تفصیلی شهری یا بررسی پروانه های ساختمانی مشغول شود.
بخش خصوصی هم برای پروژه های بزرگ مسکونی و تجاری، به مشاوران شهرسازی نیاز دارد، هرچند حجم اصلی جذب نیرو در این رشته همچنان در بخش دولتی و شهرداری هاست. شرکت های مهندسی مشاور که در طرح های جامع شهری فعالیت می کنند هم مقصد رایج دیگری برای فارغ التحصیلان این رشته هستند.
آشنایی با نرم افزارهای اطلاعات جغرافیایی، در کنار مدرک تحصیلی، معمولاً شانس جذب در پروژه های بزرگ تر و مقصدهای شغلی متنوع تر را برای فارغ التحصیل این رشته بالا می برد.
درآمد رشته مهندسی شهر سازی
درآمد رشته مهندسی شهر سازی در بخش دولتی معمولاً بر اساس مقررات استخدامی همان سازمان تعیین می شود و رشد آن کند و پلکانی است. در پروژه های مشاوره ای بخش خصوصی، درآمد بیشتر به تعداد و اندازه ی پروژه هایی بستگی دارد که مهندس در آن ها مشارکت می کند و می تواند نسبت به بخش دولتی نوسان بیشتری داشته باشد.
تفاوت این رشته با معماری و عمران
خیلی از داوطلبان هنگام انتخاب رشته، مهندسی شهر سازی را با معماری یا عمران اشتباه می گیرند. معماری بیشتر روی طراحی یک بنای مشخص تمرکز دارد و عمران روی سازه و زیرساخت، در حالی که شهر سازی نگاهش به کل شهر و ارتباط بین بخش های مختلف آن است، نه یک ساختمان یا سازه تنها.
به همین دلیل، دانشجوی شهر سازی کمتر با محاسبات سازه ای سروکار دارد و بیشتر وقتش صرف تحلیل داده های جمعیتی، ترافیکی و کاربری زمین می شود، مهارتی که در معماری و عمران کمتر به همین شکل آموزش داده می شود.
ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر
فارغ التحصیلان کارشناسی این رشته می توانند در مقطع کارشناسی ارشد به سمت گرایش هایی مثل برنامه ریزی منطقه ای، طراحی شهری یا مدیریت شهری حرکت کنند. این مقاطع بالاتر معمولاً برای کسانی که قصد فعالیت در سطح تصمیم گیری کلان شهری، نه فقط اجرای طرح های موجود، را دارند اهمیت بیشتری پیدا می کند.
جمع بندی
مهندسی شهر سازی برای کسی که به آینده شهرها و کیفیت زندگی شهری علاقه دارد، مسیری فراتر از طراحی تک بنا فراهم می کند. ترکیب دانش فنی و آشنایی با مقررات، پایه موفقیت در این رشته است و می تواند مسیر شغلی متنوعی، از بخش دولتی تا مشاوره خصوصی، پیش روی فارغ التحصیل قرار دهد.