کمتر داوطلبی از ابتدا اطلاعات دقیقی از رشته مهندسی کشتی دارد، چون این رشته نه در گفتگوهای روزمره زیاد شنیده می شود و نه در اکثر شهرها دانشگاهی برای تدریس آن وجود دارد. همین کم شناخته بودن باعث می شود بخشی از واقعیت های این رشته تا شروع دانشگاه برای دانشجو روشن نشود.
در ادامه می خوانید
چرا این رشته در همه شهرها ارائه نمی شود
مهندسی کشتی یا مهندسی دریا نیازمند امکانات آزمایشگاهی، حوضچه آزمایش کشتی و دسترسی به آب های ساحلی است، به همین دلیل معمولا فقط در چند دانشگاه معتبر و اغلب در شهرهای بندری یا نزدیک به دریا ارائه می شود. برخی دانشگاه های صنعتی شناخته شده کشور هم دانشکده یا گروه آموزشی مستقلی برای این رشته دارند.
ظرفیت پذیرش این رشته هم در مقایسه با رشته های مهندسی پرتقاضا بسیار محدودتر است، به همین دلیل تعداد فارغ التحصیلان آن هرسال در سطح کشور اندک باقی می ماند و شناخت عمومی از رشته هم به همین کندی رشد می کند.
شرایط و علایق لازم برای این رشته
کار در این حوزه معمولا با محیط های صنعتی، کارگاهی و گاهی دریایی همراه است، به همین دلیل کسی که تحمل کار فیزیکی و بازدیدهای میدانی را ندارد، احتمالا در بخش عملی این رشته با چالش روبه رو می شود. عکس این موضوع هم صادق است؛ برای علاقه مند واقعی به صنایع دریایی، همین ویژگی ها بخش جذاب رشته محسوب می شود.
دانشجویی که تجربه کار گروهی در پروژه های عملی و هماهنگی با تیم های فنی مختلف را دوست دارد هم در این رشته راحت تر پیش می رود، چون بسیاری از پروژه های ساخت و تعمیر شناور به صورت تیمی و در فضای کارگاهی انجام می شود.
تجربه واقعی دانشجویان این رشته
تجربه دانشجویان مهندسی کشتی معمولا شامل واحدهای کارگاهی سنگین، بازدید از کشتی سازی ها و کارآموزی در بنادر است، نه فقط کلاس درس تئوری. جمعیت دانشجویی این رشته هم در بیشتر دانشگاه ها کوچک است، به همین دلیل فضای آموزشی صمیمی تر و نزدیک تر به استاد معمول است.
بازدید از کارخانه های کشتی سازی و اسکله ها، آشنایی نزدیک با موتورهای دریایی و سازه های شناور، و گاهی دوره های کارآموزی چند هفته ای در بنادر، بخشی از همین تجربه عملی است که کمتر در معرفی های عمومی این رشته دیده می شود.
از طرف دیگر، همین محدودیت انتخاب دانشگاه و لزوم اقامت در یک شهر ساحلی، برای داوطلبی که به شهر خودش وابسته است می تواند یک نکته مهم برای تصمیم گیری باشد.
چشم انداز شغلی بعد از فارغ التحصیلی
بازار کار مهندسی کشتی بیشتر حول کشتی سازی، تعمیر و نگهداری شناورها، شرکت های کشتیرانی و صنایع فراساحلی نفت و گاز شکل می گیرد. تعداد فارغ التحصیلان این رشته نسبت به بسیاری از رشته های مهندسی دیگر کم است، به همین دلیل رقابت برای موقعیت های تخصصی هم معمولا محدودتر است.
عناوین شغلی رایج در این حوزه شامل مهندس طراحی بدنه شناور، ناظر ساخت و تعمیر کشتی و کارشناس کنترل کیفیت صنایع دریایی است، عناوینی که بیشتر در شرکت های کشتی سازی و بنادر بزرگ کشور دیده می شوند.
برخی فارغ التحصیلان این رشته هم به سمت شرکت های بازرسی فنی کشتی، بیمه دریایی یا نهادهای نظارتی صنایع دریایی می روند، مسیرهایی که کمتر شناخته شده اند اما نیاز به همان دانش تخصصی رشته دارند.
کسانی که به حوزه های نزدیک تر مثل رشته مهندسی دریا یا انتخاب رشته مهندسی دریانوردی هم علاقه دارند، بهتر است پیش از انتخاب رشته تفاوت دقیق سرفصل های این سه مسیر را با هم مقایسه کنند.
نکته آخر
مهندسی کشتی رشته ای تخصصی و کم رقیب است که برای علاقه مندان واقعی به صنایع دریایی، مسیر شغلی مشخصی فراهم می کند. آگاهی از محدودیت های جغرافیایی و کارگاهی رشته پیش از انتخاب، از تصمیم های ناگهانی روز انتخاب رشته جلوگیری می کند و برای داوطلبی که این محدودیت ها را از قبل بپذیرد، این رشته یک مسیر تخصصی با هویت شغلی روشن خواهد بود.