بوشهر از آن دسته شهرهایی است که رتبه پذیرش رشته های علوم پزشکی اش، بسته به سهمیه منطقه ای داوطلب، تفاوت چشمگیری نشان می دهد. دانشگاه علوم پزشکی بوشهر برای دوره روزانه علوم تغذیه 20 نفر می پذیرد، اما همین ظرفیت محدود باعث شده رتبه لازم برای ورود، در مناطق مختلف کشور فاصله زیادی با هم داشته باشد.
در ادامه می خوانید
فاصله رتبه میان منطقه یک و منطقه دو
در آخرین کارنامه های ثبت شده، رتبه قبولی علوم تغذیه دانشگاه بوشهر برای سهمیه منطقه یک روی رتبه کشوری 4787 قرار دارد، در حالی که همین رشته برای سهمیه منطقه دو تا رتبه 13585 هم پذیرش داشته است. این فاصله نزدیک به سه برابر، یکی از بزرگ ترین شکاف های منطقه ای در میان دانشگاه های ارائه دهنده علوم تغذیه است و نشان می دهد ترکیب داوطلبان هر منطقه تا چه اندازه روی نتیجه نهایی اثر می گذارد.
چرا این فاصله میان مناطق طبیعی است
تعداد داوطلبان هر منطقه و رقابت داخلی آن ها، مستقل از رتبه کشوری واقعی هر فرد، روی نتیجه نهایی هر منطقه اثر می گذارد. وقتی ظرفیت یک رشته مثل بوشهر تنها 20 نفر است، حتی اختلاف چند صد داوطلب در تعداد متقاضیان هر منطقه می تواند رتبه پذیرفته شده را هزاران رتبه جابه جا کند؛ به همین دلیل مقایسه مستقیم رتبه یک داوطلب منطقه دو با عدد منطقه یک، بدون در نظر گرفتن سهمیه، گمراه کننده است.
درصد دروس و ارتباط آن با رتبه
حداقل درصد قبولی علوم تغذیه دانشگاه بوشهر به همین دلیل هم برای داوطلب منطقه یک و هم منطقه دو یکسان نیست؛ داوطلب منطقه یک برای رسیدن به رتبه نزدیک به 4787 باید ترکیب درصدی به مراتب قوی تری در زیست و شیمی نسبت به داوطلب منطقه دو داشته باشد که با رتبه های تا 13585 هم امکان پذیرش دارد. کسی که می خواهد رتبه دقیق خود را با این اعداد بسنجد، باید همیشه سهمیه منطقه ای خودش را هم در محاسبه لحاظ کند، نه فقط رتبه کشوری خام.
مقایسه با دانشگاه های همسایه در جنوب کشور
داوطلبی که رتبه اش به هیچ کدام از این دو بازه نزدیک نیست، می تواند دانشگاه های دیگر جنوب و غرب کشور را هم بررسی کند. برای نمونه رتبه قبولی علوم تغذیه دانشگاه تبریز در شمال غرب کشور، با وجود ظرفیت بزرگ تر، رتبه متفاوتی نسبت به بوشهر دارد و می تواند گزینه جایگزین مناسبی باشد.
بوشهر در کنار سایر دانشگاه های سهمیه منطقه یک
در همان سهمیه منطقه یک، دانشگاه یاسوج با رتبه 4598 و دانشگاه شوشتر با رتبه 5143 به رتبه بوشهر نزدیک هستند، در حالی که دانشگاه هایی مثل تبریز و همدان در همین سهمیه تا رتبه های بالای چهارده هزار پذیرش داشته اند. این فاصله نشان می دهد بوشهر، همراه با یاسوج و شوشتر، در گروه دانشگاه های نسبتا رقابتی تر منطقه یک برای رشته علوم تغذیه قرار می گیرد، نه در گروه دانشگاه های بازتر. داوطلب منطقه یک که رتبه اش در محدوده چهار تا پنج هزار است، می تواند این سه دانشگاه را به عنوان گزینه های نزدیک به هم و با سطح رقابت مشابه در کنار هم بررسی کند.
چگونه با نتیجه آزمون آزمایشی سهمیه خود را ارزیابی کرد
پیش از انتشار کارنامه نهایی، بسیاری از داوطلبان رتبه تقریبی خود را از نتایج آزمون های آزمایشی برآورد می کنند. برای دانشگاهی مثل بوشهر که فاصله رتبه منطقه یک و دو نزدیک به سه برابر است، تکیه صرف بر رتبه کشوری آزمون آزمایشی بدون در نظر گرفتن سهمیه منطقه ای، می تواند برآورد نادرستی از شانس پذیرش به دست بدهد. روش دقیق تر این است که داوطلب رتبه خود را در همان سهمیه منطقه ای اش با اعداد بالا مقایسه کند، نه رتبه کشوری خام را به تنهایی ملاک تصمیم گیری قرار دهد.
جمع بندی درباره بوشهر
ظرفیت 20 نفره بوشهر و فاصله زیاد رتبه میان منطقه یک و دو، این دانشگاه را به گزینه ای تبدیل می کند که باید با دقت و بر اساس سهمیه شخصی هر داوطلب ارزیابی شود، نه با یک عدد کلی و یکسان برای همه مناطق کشور.