در کارنامه قبولی مهندسی معماری دانشگاه علم و صنعت ایران فاصله ای بزرگ بین دو سهمیه دیده می شود که برای بسیاری از داوطلبان غیرمنتظره است. در آخرین کارنامه های کامل و مستند این رشته برای پذیرش روزانه، رتبه قبولی مهندسی معماری دانشگاه علم و صنعت ایران در سهمیه منطقه یک به 1725 رسیده، در حالی که در سهمیه منطقه دو با رتبه 844 بسته شده است؛ یعنی رتبه لازم منطقه دو تقریبا نصف منطقه یک بوده است.
در ادامه می خوانید
دو رقمی که فاصله شان توجه برانگیز است
فاصله میان 1725 در منطقه یک و 844 در منطقه دو، یکی از بزرگ ترین شکاف های سهمیه ای در بین دانشگاه های بزرگ تهران برای این رشته است. کارنامه روزانه مهندسی معماری علم و صنعت ایران نشان می دهد که تعداد داوطلبان سهمیه منطقه یک برای این دانشگاه به طور محسوس بیشتر از سهمیه منطقه دو بوده، و همین تفاوت جمعیتی، رقابت را برای منطقه یک به مراتب فشرده تر کرده است.
چرا این دانشگاه انتخاب پرطرفداری است
دانشگاه علم و صنعت ایران به دلیل سابقه طولانی در رشته های مهندسی و شهرسازی، همیشه یکی از گزینه های اول داوطلبان قوی گروه ریاضی، به خصوص برای رشته های وابسته به معماری و شهرسازی بوده است. همین شهرت باعث می شود رتبه لازم برای پذیرش، مشابه دانشگاه های بزرگ دیگر تهران، در محدوده رتبه های سه و چهار رقمی باقی بماند و فاصله چندانی با دانشگاه های هم سطح خودش نداشته باشد.
درصد لازم و چرایی تغییر آن
حداقل درصد قبولی مهندسی معماری دانشگاه علم و صنعت ایران برای رسیدن به رتبه های زیر دو هزار، معمولا درصدهای بالا در دروس ریاضیات و فیزیک را می طلبد. سطح سختی دفترچه هرسال، تعداد داوطلبان قوی هر سهمیه، و رقابت با رشته های پرطرفدارتر همین دانشگاه مثل مهندسی صنایع، از عوامل اصلی جابه جایی این دو رقم در سال های مختلف هستند.
مقایسه با مسیر پذیرش دانشگاه آزاد
برای داوطلبی که رتبه اش به این دو مرز روزانه نمی رسد، بررسی تراز قبولی مهندسی معماری دانشگاه آزاد می تواند مسیر جایگزینی باشد، هرچند این مسیر با شهریه همراه است. تراز لازم در دانشگاه آزاد معمولا به مراتب پایین تر از رتبه های روزانه علم و صنعت است، چون ظرفیت پذیرش این مسیر بیشتر و رقابت آن به شکل دیگری تنظیم شده است. مقایسه این دو مسیر به داوطلب کمک می کند تصمیمی متناسب با بودجه و رتبه واقعی اش بگیرد.
نکته ای درباره ترکیب رشته های این دانشکده
دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران، رشته های نزدیک به هم مثل مهندسی معماری و مهندسی شهرسازی را زیر یک مجموعه آموزشی گرد آورده و همین ترکیب باعث شده امکانات کارگاهی و اساتید این حوزه نسبت به بسیاری از دانشگاه های دیگر کشور، تمرکز بیشتری داشته باشد. برای داوطلبی که به دنبال محیط آموزشی تخصصی تر در کنار رتبه قابل مقایسه با دانشگاه های بزرگ دیگر تهران است، همین ترکیب یکی از دلایل اصلی بالا بودن تقاضا برای سهمیه منطقه یک این دانشگاه محسوب می شود.
چه زمانی سهمیه منطقه دو مزیت واقعی محسوب می شود
فاصله نزدیک به دو برابری بین رتبه منطقه یک و منطقه دو در این دانشگاه، برای داوطلبانی که واقعا در سهمیه منطقه دو قرار دارند، فرصت قابل توجهی می سازد. چنین داوطلبی با رتبه ای که در سهمیه منطقه یک شاید کافی نباشد، می تواند در منطقه دو همچنان شانس واقعی برای این دانشگاه معتبر داشته باشد؛ به شرط آنکه سهمیه اش را به درستی و با مدارک لازم در ثبت نام اعلام کرده باشد.
توصیه پایانی برای داوطلب
جمع بندی این است که کارنامه قبولی مهندسی معماری دانشگاه علم و صنعت ایران در دو سهمیه فاصله زیادی دارد و داوطلب باید حتما سهمیه دقیق خودش را پیش از قضاوت درباره شانس پذیرش در نظر بگیرد. برای کسی که رتبه اش نزدیک به این دو عدد است، بررسی روند چند سال اخیر همراه با مقایسه مسیرهای جایگزین، تصمیم گیری را واقع بینانه تر می کند.
