دانشگاه شهید بهشتی برای رشته بینایی سنجی دو مسیر پذیرش جداگانه دارد که فاصله رتبه میان آن ها به نزدیک دو هزار رتبه می رسد. کارنامه قبولی بینایی سنجی دانشگاه شهید بهشتی در سهمیه روزانه با رتبه 1656 و در ظرفیت پردیس خودگردان با رتبه 3304 بسته شده، دو عددی که هر داوطلب پیش از انتخاب رشته باید تفاوت آن ها را بشناسد.
دو مسیر پذیرش بینایی سنجی شهید بهشتی: روزانه و پردیس خودگردان
سهمیه روزانه دانشگاه شهید بهشتی برای بینایی سنجی با ظرفیت 23 نفر، بزرگ ترین ظرفیت رایگان این رشته در سطح کشور محسوب می شود و همین موضوع باعث می شود رتبه 1656 برای بسیاری از داوطلبان تهرانی و غیر تهرانی هدف نهایی باشد. در کنار آن، مسیر پردیس خودگردان با ظرفیت 5 نفر و رتبه 3304 برای داوطلبانی در نظر گرفته شده که توانایی پرداخت شهریه دارند اما رتبه آن ها به مرز سهمیه روزانه نمی رسد.
نمونه کارنامه بینایی سنجی دانشگاه شهید بهشتی در هر دو سهمیه
مقایسه این دو نمونه کارنامه بینایی سنجی دانشگاه شهید بهشتی نشان می دهد فاصله نزدیک به 1650 رتبه ای میان سهمیه روزانه و پردیس خودگردان، بیشتر از خیلی از رشته های دیگر پیراپزشکی همین دانشگاه است. این فاصله زیاد به این معناست که داوطلب با رتبه ای میان این دو عدد، باید مسیر پردیس خودگردان را به طور جدی در نظر بگیرد، چون شانس او در سهمیه روزانه عملا از بین رفته است.
شرایط پذیرش بینایی سنجی شهید بهشتی برای منطقه های مختلف
شرایط پذیرش بینایی سنجی شهید بهشتی بر اساس منطقه ثبت نام داوطلب هم متفاوت می شود، هرچند بیشترین سهم پذیرش این دانشگاه به داوطلبان منطقه یک اختصاص دارد. داوطلبانی که بینایی سنجی مشهد را هم به عنوان گزینه جایگزین بررسی می کنند، می توانند رتبه قبولی بینایی سنجی مشهد را با همین دو رتبه شهید بهشتی مقایسه کنند تا مشخص شود کدام دانشگاه با رتبه آزمایشی آن ها همخوانی بیشتری دارد.
کدام داوطلبان باید مسیر پردیس خودگردان شهید بهشتی را انتخاب کنند
همین شکاف بزرگ رتبه ای میان دو سهمیه شهید بهشتی، این پرسش را برای بسیاری از داوطلبان مطرح می کند که آیا ارزش پرداخت شهریه پردیس خودگردان را دارد یا نه. پاسخ به این پرسش بیشتر به اولویت شخصی داوطلب بستگی دارد تا یک قاعده ثابت. کسی که رتبه او در بازه دو تا سه هزار قرار دارد و بینایی سنجی را به عنوان تنها هدف تحصیلی خود می بیند، معمولا پرداخت شهریه پردیس خودگردان را به رها کردن این رشته و رفتن به سراغ گزینه های دیگر ترجیح می دهد. در مقابل، داوطلبی که رتبه او فاصله زیادی با هر دو مرز دارد، بهتر است به جای امیدواری به پردیس خودگردان، رشته های جایگزین با ظرفیت روزانه بیشتر را در اولویت های اصلی خود قرار دهد. یک نکته مهم دیگر این است که مدرک فارغ التحصیلی هر دو مسیر از نظر رسمی و ارزش استخدامی یکسان است و تفاوت تنها در روند پذیرش و هزینه تحصیل دیده می شود، نه در کیفیت مدرک نهایی. به همین دلیل، تصمیم گیری باید بر پایه توان مالی خانواده باشد، نه نگرانی از تفاوت اعتبار مدرک.
برای داوطلبی که هنوز میان چند دانشگاه تهرانی بینایی سنجی مردد است، مقایسه ظرفیت کل هر دانشگاه هم می تواند راهنما باشد. ظرفیت 23 نفره سهمیه روزانه شهید بهشتی نسبت به ظرفیت 20 نفره دو دانشگاه دیگر تهرانی، اندکی بازتر است، اما همان طور که رتبه 1656 نشان می دهد، این تفاوت ظرفیت به معنای رتبه پذیرش بازتر نیست، چون تقاضا برای این دانشگاه هم به همان نسبت بالاست. در نهایت، انتخاب میان این دانشگاه ها باید بیشتر بر اساس رتبه واقعی داوطلب و کمتر بر اساس تفاوت چند نفره ظرفیت صورت بگیرد.
در نهایت، داوطلبی که قصد دارد شهید بهشتی را در لیست انتخاب رشته خود بگنجاند، بهتر است هر دو سهمیه روزانه و پردیس خودگردان را به عنوان دو اولویت جداگانه ثبت کند، نه یک اولویت واحد، چون تفاوت رتبه میان آن ها به اندازه ای است که می تواند نتیجه نهایی را کاملا تغییر دهد.