تصمیم به رها کردن مدرسه معمولاً در یک لحظه گرفته نمی شود، بلکه نتیجه ی هفته ها یا حتی ماه ها خستگی، فشار درسی، یا مشکلات خانوادگی انباشته است. ترک تحصیل در دبیرستان از آن دسته تصمیم هایی است که در نگاه اول ساده به نظر می رسد، اما اثرش تا سال ها بعد روی مسیر شغلی و حتی روحیه ی فرد باقی می ماند.
در ادامه می خوانید
چه زمانی این فکر جدی می شود
معمولاً افت پی درپی نمرات، غیبت های مکرر، یا یک اتفاق خانوادگی خاص، زمینه ساز جدی شدن این فکر در ذهن دانش آموز و خانواده اش می شود. در بسیاری موارد، مشکل اصلی نه توانایی درسی، بلکه انگیزه و شرایط محیطی است؛ به همین دلیل پیش از هر تصمیم قطعی، شناسایی ریشه ی واقعی مشکل اهمیت زیادی دارد. در این مرحله، صحبت صریح با خود دانش آموز، بدون سرزنش و با تمرکز روی پیدا کردن راه حل، معمولاً نتیجه ی بهتری نسبت به فشار یا اجبار می دهد.
فرم ترک تحصیل مدرسه چطور تکمیل می شود
برای ثبت رسمی این تصمیم، خانواده باید فرم ترک تحصیل مدرسه را از مدرسه یا اداره ی آموزشی منطقه دریافت و تکمیل کند. این فرم معمولاً شامل رضایت کتبی ولی، مشخصات کامل دانش آموز، پایه و رشته ی تحصیلی، و دلیل ترک تحصیل است. بدون امضای رسمی این فرم، وضعیت دانش آموز در سامانه های آموزشی همچنان به صورت غایب یا نامشخص ثبت می شود، وضعیتی که خودش بعدها هنگام هر نوع پیگیری اداری دردسرساز خواهد بود.
عواقب ترک تحصیل دانش آموز در بلندمدت
عواقب ترک تحصیل دانش آموز فقط به از دست دادن مدرک ختم نمی شود. برای پسرها، مسئله ی معافیت تحصیلی و نظام وظیفه هم مستقیم پیش می آید و بدون مدرک دیپلم، بسیاری از مسیرهای قانونی معافیت دیگر در دسترس نیست. مسیر گرفتن دوباره ی مدرک تحصیلی دبیرستان در سال های بعد هم معمولاً از نظر روحی و اداری سخت تر از تصوری است که در لحظه ی تصمیم گیری وجود دارد؛ خیلی از این افراد بعد از چند سال، دوباره با انگیزه ای بیشتر دنبال راهی برای بازگشت به مدرسه می گردند.
چه مسیرهایی برای بازگشت به تحصیل باز می ماند
خیلی از کسانی که در دبیرستان ترک تحصیل می کنند، بعد از چند سال دوباره به فکر گرفتن مدرک می افتند، معمولاً به این دلیل که یک فرصت شغلی یا آموزشی، حتماً دیپلم رسمی می خواهد. در این شرایط، ثبت نام در دوره های بزرگسالان یا شرکت در امتحانات متفرقه، رایج ترین مسیر برای جبران این وقفه است. این مسیرها معمولاً کندتر و سخت تر از تحصیل پیوسته پیش می روند، چون فرد باید همزمان با کار یا مسئولیت های زندگی روزمره، درس هم بخواند. با این حال، برای بسیاری از افراد، همین مسیر دیرهنگام، بهتر از تسلیم شدن کامل در برابر نداشتن مدرک است.
راه های جایگزین پیش از تصمیم نهایی
پیش از امضای نهایی فرم ترک تحصیل، معمولاً چند مسیر جایگزین وجود دارد که کمتر کسی به آنها فکر می کند: تغییر مدرسه، تغییر رشته، کاهش تعداد دروس در یک نیم سال، یا حتی مرخصی تحصیلی موقت. هرکدام از این گزینه ها می تواند فشار لحظه ای را کم کند بدون آنکه مسیر تحصیلی کاملاً بسته شود. گاهی حتی یک تغییر ساده مثل جابه جایی کلاس یا صحبت با یک معلم دیگر، می تواند فشار روانی دانش آموز را به اندازه ای کم کند که ادامه ی تحصیل دوباره ممکن به نظر برسد.
جمع بندی
پیش از هر تصمیمی، بهتر است خانواده و دانش آموز با یک مشاور مدرسه یا حتی یک مشاور خوب کنکور صحبت کنند تا مطمئن شوند واقعاً همه ی راه های دیگر را امتحان کرده اند. بازگشت از این تصمیم بعد از مدتی، هیچ وقت به همان راحتی گرفتنش نیست، پس عجله در این تصمیم هرگز توصیه نمی شود.