از میان دانشگاه های شمال غرب کشور، دانشگاه تبریز یکی از معدود دانشگاه هایی است که در رشته مهندسی عمران، فاصله چندانی میان ظرفیت روزانه و نوبت دوم ندارد؛ 57 صندلی برای دوره روزانه و 38 صندلی برای نوبت دوم، یعنی دوره شبانه اینجا سهم بسیار بیشتری نسبت به بسیاری از دانشگاه های هم رده دارد. همین نسبت باعث می شود بررسی کارنامه قبولی مهندسی عمران دانشگاه تبریز نتواند تنها بر پایه دوره روزانه انجام شود و باید هر دو مسیر را کنار هم دید.
در ادامه می خوانید
چرا نسبت ظرفیت روزانه به نوبت دوم در تبریز مهم است
وقتی ظرفیت نوبت دوم آن قدر به روزانه نزدیک باشد، معنایش این است که تقاضا برای این رشته در این شهر بیشتر از تعداد صندلی های رایگان است. برای همین رتبه قبولی مهندسی عمران دانشگاه تبریز باید همیشه در کنار گزینه نوبت دوم همان دانشگاه بررسی شود، نه به تنهایی. داوطلبی که به رتبه روزانه نمی رسد اما تبریز را برای زندگی و تحصیل ترجیح می دهد، معمولا نوبت دوم را به عنوان یک مسیر واقعی و نه یک جایگزین درجه دو در نظر می گیرد، چون کیفیت آموزشی هر دو دوره در یک دانشکده و با یک هیئت علمی ارائه می شود.
مقایسه با دانشگاه های صنعتی درجه یک
برای سنجش فاصله رقابتی، مقایسه با رتبه قبولی مهندسی عمران دانشگاه امیرکبیر می تواند تصویر روشنی از دو سر طیف رقابت در این رشته نشان بدهد؛ دانشگاه هایی مثل امیرکبیر یا خواجه نصیرالدین طوسی معمولا در بالاترین سطح رقابت این رشته قرار دارند، در حالی که دانشگاه های جامع منطقه ای مثل تبریز، با وجود قدمت و اعتبار علمی، در بازه رقابتی متفاوتی از این دانشگاه های تخصصی صنعتی می نشینند. همین تفاوت باعث می شود داوطلب نتواند رتبه لازم برای این دو دسته دانشگاه را با یک معیار مقایسه کند.
حداقل درصد قبولی و تاثیر دروس تخصصی
برای تخمین حداقل درصد قبولی مهندسی عمران دانشگاه تبریز، درصد دروس ریاضی، فیزیک و زمین شناسی به همراه درصد عمومی زبان و ادبیات نقش تعیین کننده دارند. چون تبریز یک دانشگاه جامع با رشته های متنوع است، رقابت برای عمران در کنار رشته های دیگر مهندسی مثل برق و مکانیک همین دانشگاه سنجیده می شود، و داوطلبانی که در دروس تخصصی درصد بالاتری کسب می کنند معمولا شانس بیشتری برای این رشته نسبت به رشته های محبوب تر مهندسی همین دانشگاه دارند.
بازار کار عمران در شمال غرب کشور
کارنامه روزانه مهندسی عمران تبریز برای بسیاری از داوطلبان استان های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و اردبیل جذاب است، چون فارغ التحصیلی از این دانشگاه معمولا با شبکه گسترده ای از شرکت های پیمانکاری و دفاتر فنی منطقه همراه است. قدمت این دانشگاه هم باعث شده فارغ التحصیلانش در نهادهای دولتی و خصوصی منطقه شمال غرب شناخته شده باشند، موضوعی که برای داوطلبانی که قصد ماندن و کار کردن در همان منطقه را دارند اهمیت زیادی دارد. با این حال، داوطلبی که به دنبال بازار کار ملی و پروژه های بزرگ تر است، معمولا باید کنار تبریز، گزینه های کلان شهرهای دیگر را هم در انتخاب رشته اش بگنجاند.
چه زمانی تبریز گزینه مناسبی در انتخاب رشته است
داوطلبی که هم دانشگاهی معتبر و قدیمی می خواهد و هم ترجیح می دهد از فشار رقابتی سنگین دانشگاه های صنعتی تهران دور بماند، معمولا تبریز را در ردیف های میانی تا بالای لیست انتخاب رشته اش قرار می دهد. این انتخاب برای داوطلبانی که خودشان یا خانواده شان در آذربایجان شرقی یا استان های همسایه زندگی می کنند، منطقی تر هم هست، چون هزینه اسکان و رفت و آمد را کاهش می دهد. از سوی دیگر، داوطلبی که هدفش رسیدن به نزدیک ترین رتبه ممکن به دانشگاه های صنعتی سطح یک است، باید نوسان رتبه سال های مختلف این دانشگاه جامع را هم در نظر بگیرد، چون ترکیب رشته های پرطرفدار هر سال ممکن است تقاضای متفاوتی برای عمران ایجاد کند. به همین دلیل، چیدن چند دانشگاه با سطح رقابتی نزدیک به هم در کنار تبریز، ریسک کلی انتخاب رشته را کاهش می دهد و داوطلب را از تکیه بر یک عدد رتبه ثابت دور می کند.
تفاوت سهمیه های مختلف در پذیرش این رشته
سهمیه داوطلب هم روی جایگاه او در رقابت این رشته در تبریز اثر می گذارد. داوطلبان سهمیه ایثارگری معمولا رتبه های متفاوتی نسبت به سهمیه آزاد تجربه می کنند، و همین موضوع باعث می شود دو داوطلب با درصد دروس تقریبا یکسان، نتیجه های متفاوتی در انتخاب رشته بگیرند. به همین دلیل، هر داوطلب باید پیش از تکیه بر یک رتبه عمومی، سهمیه دقیق خودش را هم در محاسبه شانس قبولی لحاظ کند.