تعداد محدود دانشگاه هایی که رشته مهندسی هوافضا را ارائه می دهند، یکی از عواملی است که رتبه لازم برای پذیرش در آن را نسبت به بسیاری از رشته های مهندسی دیگر متفاوت می کند. رشته مهندسی هوافضا سراسری برخلاف رشته هایی مانند مکانیک یا کامپیوتر، تنها در چند دانشگاه صنعتی شناخته شده کشور تدریس می شود و همین موضوع رقابت برای هر صندلی را بیشتر می کند. این محدودیت ظرفیت باعث شده حتی داوطلبانی با رتبه های نسبتا خوب نیز گاهی نتوانند در دانشگاه یا سهمیه مورد نظر خود پذیرفته شوند.
چرا این رشته فقط در چند دانشگاه محدود ارائه می شود
دانشگاه هایی مانند صنعتی امیرکبیر، صنعتی شریف و صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی از جمله معدود مراکزی هستند که این رشته را در مقطع کارشناسی ارائه می دهند. محدود بودن تعداد دانشگاه ها به این معناست که هر سال تعداد صندلی های خالی این رشته در سطح کشور نسبت به رشته های پرظرفیت تری مانند عمران یا صنایع بسیار کمتر است، و همین موضوع باعث می شود رقابت برای سهمیه روزانه دانشگاه های شناخته شده در این رشته همچنان فشرده بماند. دانشگاه مالک اشتر نیز از جمله مراکزی است که در برخی سال ها ظرفیت هایی برای این رشته در نظر گرفته و شرایط پذیرش آن با دانشگاه های عادی تفاوت هایی دارد که باید جداگانه بررسی شود. همچنین دانشگاه صنعتی اصفهان در برخی سال ها گرایش هایی نزدیک به این حوزه ارائه کرده که می تواند گزینه ای فرعی برای داوطلبان علاقه مند باشد.
دامنه رتبه قبولی در دانشگاه های ارائه دهنده
بر اساس آخرین آمار منتشرشده، دامنه رتبه های پذیرفته شده در این رشته از رتبه های چند صدی در دانشگاه های معتبرتر تا نزدیک ده هزار در سایر ظرفیت های موجود کشیده شده است. تراز قبولی مهندسی هوافضا سراسری بنابراین نمی تواند با یک عدد ثابت خلاصه شود، و داوطلب باید دانشگاه و سهمیه مشخصی را برای مقایسه در نظر بگیرد. توجه به روند چند سال اخیر همان دانشگاه، تصویر واقع بینانه تری از شانس پذیرش به دست می دهد. این گستردگی همچنین نشان می دهد داوطلبی که رتبه اش برای دانشگاه های شناخته شده کافی نیست، همچنان می تواند در سایر دانشگاه های ارائه دهنده این رشته گزینه های واقع بینانه ای داشته باشد. این گستردگی به داوطلب یادآوری می کند که پیش از مقایسه خود با یک عدد شنیده شده، باید مطمئن شود آن عدد دقیقا برای همان دانشگاه، همان سهمیه و همان منطقه محاسبه شده است.
تفاوت سهمیه روزانه و شبانه در این رشته
مانند بسیاری از رشته های مهندسی دیگر، نمره لازم روزانه و شبانه هوافضا نیز با هم فاصله محسوسی دارد. سهمیه شبانه معمولا با شهریه همراه است و رقابت کمتری دارد، بنابراین رتبه های بازتری نسبت به سهمیه روزانه همان دانشگاه می پذیرد. برای داوطلبی که رتبه اش برای سهمیه روزانه یک دانشگاه شناخته شده کافی نیست، بررسی سهمیه شبانه همان دانشگاه یا حتی همان رشته در دانشگاهی دیگر می تواند گزینه ای واقع بینانه باشد. به همین دلیل توصیه می شود داوطلب هر دو سهمیه را برای دانشگاه مورد نظر خود بررسی کند، نه فقط سهمیه ای که در نگاه اول جذاب تر به نظر می رسد. برخی داوطلبان نیز به اشتباه تصور می کنند سهمیه شبانه در این رشته به دلیل ظرفیت کم اصلا وجود ندارد، در حالی که بسیاری از دانشگاه های ارائه دهنده این رشته چنین سهمیه ای را در نظر گرفته اند.
نکاتی پیش از انتخاب این رشته
پیش از انتخاب این رشته، بهتر است داوطلب با توجه به محدود بودن ظرفیت آن، فهرست کاملی از دانشگاه های ارائه دهنده را همراه با رتبه های سال های اخیرشان بررسی کند. مقایسه با رشته های نزدیک نیز مفید است؛ بسیاری از داوطلبان علاقه مند به این حوزه، آن را در کنار تراز قبولی مهندسی نفت سراسری نیز می سنجند تا در صورت نرسیدن رتبه به این رشته، گزینه جایگزین مناسبی نیز داشته باشند. توجه به دروس تخصصی این رشته مانند دینامیک پرواز و سازه های هوایی نیز پیش از انتخاب می تواند به داوطلب کمک کند تا از تناسب علایق خود با محتوای دوره اطمینان بیشتری پیدا کند. بررسی وضعیت آزمایشگاه ها و امکانات عملی هر دانشکده، در کنار رتبه ورودی، می تواند به داوطلب در انتخاب دانشگاه مناسب تر کمک کند.